قَطَعْتَ رَحِمِى وَ لَم تَحْفَظْ قَرابَتِى مِنْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه و آله . ثُمَّ رَفَعَ صَوْتَهُ وَ تَلَا :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ . ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ .
« 1 »
،
« 2 »
« چكار مىكنى ؟ ! خداوند رَحِم تو را قطع كند « 3 » و در امورت هيچگاه امرى را بر تو مبارك نگرداند ، و بر تو بگمارد پس از من كسى را كه تو را در رختخوابت سر ببرد ، همانطور كه رحم مرا قطع كردى و پاس قرابت مرا با رسول خدا رعايت ننمودى ! پس از آن صدايش را بلند كرد ، و اين آيه را تلاوت نمود : حقّاً خداوند برگزيده است آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر عالميان ، آنها ذرّيّهاى هستند كه بعضى از بعض دگرند ( همگى از يك جنس هستند ) و خداوند سميع و عليم است . »
و از « أمالى » صدوق و « روضة الواعظين » ابن فَتَّال مستفاد مىگردد كه : على اكبر پس از عبد الله بن مسلم بن عقيل به مبارزت بيرون رفت پس حسين عليه السّلام بگريست و گفت : اللَّهُمَّ كُنْ أنْتَ الشَّهِيدَ عَلَيْهِمْ فَقَدْ بَرَزَ إلَيْهِمُ ابْنُ رَسُولِكَ وَ أشْبَهُ النَّاسِ وَجْهاً وَ سَمْتاً بِهِ !
« خداوندا تو شهيد و شاهد باش بر اين قوم كه الآن به مبارزت آنان رفته است پسر پيامبرت ، و شبيهترين مردم به او از جهت چهره و سيما ، و از جهت روش و منهاج و خوى و اخلاق ! »
و محمد بن أبيطالب گويد : آن حضرت سبّابه سوى آسمان بلند كرد ، ( و در
هامش
( 1 ) آيه 33 و 34 از سورهء 3 : آل عمران .
( 2 ) گفتار ما در اينجا از « ارشاد » مفيد تا مطلب أخير از « نفس المهموم » ص 188 و ص 189 و « دمع السّجوم » ص 159 تا ص 161 مىباشد .
( 3 ) آية الله شعرانى در تعليقهء ( 2 ) از ص 160 از « دمع السجوم » گويد : عمر بن سعد بن أبى وقّاص از قريش بود از بنى زهرة بن كِلاب و امام عليه السلام از اولاد عبد مَناف بن قُصىّ بن كِلاب بود . پس عمر سعد خويش بود با امام عليه السلام امّا پاس قرابت نداشت و قطع رحم كرد .