او گفت « 1 » : شنيدم صحيفه را در وقت قرائت بر شيخ بسيار راستگو ، أبو منصور : محمد بن محمد بن احمد بن عبد العزيز عُكْبَرى كه عدالتش مورد تصديق بودرحمهالله . « 2 »
از ابو المفضّل : محمد بن عبد الله بن مُطَّلب شَيْبانى .
[ نقل مقدمهء صحيفهء كامله ]
او گفت : حديث كرد براى ما شريف ، أبو عبد الله : جعفر بن محمد بن جعفر بن حسن بن جعفر بن حسن بن حسن بن امير المؤمنين على بن أبيطالب عليهم السلام .
او گفت : حديث كرد براى ما عبد الله بن عُمَر بن خَطّاب زَيَّات ( روغن فروش ) در سال دويست و شصت و پنج .
او گفت : حديث كرد براى من دائى من : علىّ بن نُعْمان أعْلَم ( لب بالا شكافته ) .
او گفت : حديث كرد براى من عُمَيْر بن مُتَوَكِّل ثقفى بلخى از پدرش : متوكّل بن هارون .
او گفت : من برخورد و ملاقات كردم با يحيى بن زيد بن على عليه السّلام در حالى كه به سوى خراسان رهسپار بود پس از كشته شدن پدرش ، و بر او سلام نمودم .
هامش
( 1 ) آية الله مدرس چهاردهى در شرح صحيفهء خود ص 10 گويد : اين شيخ محمد فقيه و صالح بود و ملقّب بود به مُفَجَّع از زيادتى حزن و اندوه او بر اهل بيت عصمت عليهم الصلاة و السلام ملقّب به اين لقب شده است و صحيح المذهب و خوش اعتقاد بود و از بزرگان مذهب اماميّه بود .
( 2 ) بايد دانست : آنچه را كه در ترجمهء فارسى شرح صحيفهء سجّاديّه استاد حاج مهدى الهى قمشه اى در ص 16 در ترجمهء اين فقرات ذكر نموده است اشتباه است . وى گفته است : روايت كرد ما را شيخ سعيد محمد فرزند احمد بن شهريار ( كه او داماد شيخ الطّائفة صدوق عليه الرحمة است ) كه : أبو منصور محمد بن احمد بن عبد العزيز عُكْبرى مُعَدَّل رحمهالله صحيفه را بر شيخ صدوق عرضه مىداشت و قرائت مىكرد هنگام قرائت من حاضر بودم و استماع قرائت صحيفه مىكردم . اوَّلاً همانطور كه در تعليقه خواهيم ديد : محمد بن احمد بن شهريار خزانه دار قبر مطهّر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام داماد شيخ الطّائفهء طوسى بوده است نه صدوق . و اطلاق صدوق را بر شيخ طوسى به عنوان عَلَم مشهور و مُعَرِّف وى تا به حال نديدهايم .
ثانياً لفظ صدوق در روايت به معنى بسيار راستگو ، صفت است براى خود أبو منصور محمد عكبرى معدَّل . و خود او بوده است كه صحيفه را از أبو المفضّل شيبانى روايت مىكند ، نه آنكه عَلَم است ، و روايت عُكْبرى به واسطهء عرضه بر شيخ صدوق بوده است . فلاحظ و تَأَمّل !