آل محمّد را عطف بر محمّد كرد تا صلوات بر پيغمبر واقعاً جاى خود را اتّخاذ نموده باشد .
و اين است سرّ آنكه هر جا ذكرى ، و يا نامى ، و يا يادى از پيغمبر مىشود ، به دنبال آن بدون فاصله ، صلوات بر محمّد و آل محمّد بايد فرستاد .
در نماز مىگوئيم : وَ أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ و به دنبال آن : اللَهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ . و بعد از صلوات باز دعا بر خود رسول خدا مىكنيم و مىگوئيم : وَ تَقَبَّلْ شَفَاعَتَهُ وَ ارْفَعْ دَرَجَتَهُ وَ قَرِّبْ وَسيلَتَهُ وَ أدْخِلْنَا فِى زُمْرَتِهِ .
در « أمالى » صدوق دارد : حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در خطبه اى كه بعد از رحلت حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله ايراد كردهاند ، فرمودهاند : بِالشَّهَادَتَيْنِ تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ ، وَ بِالصَّلَاةِ تَنَالُونَ الرَّحْمَةَ ! فَأكْثِرُوا مِنَ الصَّلَاةِ عَلَى نَبِيِّكُمْ وَ آلِهِ .
إنَّ اللهَ وَ مَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِىِّ يَا أيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً . « 1 » ، « 2 »
« به سبب اداى شهادتين در بهشت داخل مىشويد ، و به سبب صلزات رحمت به شما مىرسد ! پس صلوات بر پيامبرتان و بر آل او بسيار بفرستيد ، چون خداوند مىفرمايد : إنَّ اللهَ - تا آخر . »
در اينجا مىبينيم كه حضرت براى لزوم استشهاد بر صلوات بر آل ، به آيه مباركه كه در آن فقط بر پيغمبر ذكر شده است ، استدلال فرمودهاند .
و در صحيفهء كاملهء سجّاديّه پس از ذكر محمّد ، صلوات بر او و آل او مىفرستد : وَ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى مَنَّ عَلَيْنَا بِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله دُونَ الامَمِ الْمَاضِيَةِ وَ الْقُرُونِ السَّالِفَة . « 3 »
« و حمد و سپاس ، اختصاص به الله دارد ، آن كه بر ما به سبب محمّد صلى الله عليه و آله منّت نهاد ، بدون امَّتهاى گذشته و قرنهاى سپرى گشته » .
هامش
( 1 ) آيه 56 ، از سورهء 33 : احزاب .
( 2 ) « بحار الانوار » ج 94 ، ص 48 .
( 3 ) دعاى دوم ، از صحيفه با ترجمهء آية الله شعرانى ص 21 .