پيامبر فرمود : مىگوئيد : اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آل مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إبْرَاهِيمَ وَ عَلَى آلِ إبْراهيمَ إنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ !
بنابراين ، اى مردم آيا در ميان شما در اين مسأله خلافى وجود دارد ؟ ! گفتند : نه !
مأمون گفت : اين از آن مسائلى است كه اصلًا در آن خلافى نيست ، و بر آن اجماع امَّت برقرار است . پس آيا در نزد تو چيزى كه معنى آل را بيشتر توضيح دهد در قرآن وجود دارد ؟ ! » تا آخر روايت كه حضرت كلامى را ايفاء فرمودهاند .
در اين آيه مباركهء صلوات ، سرّى است بس عجيب . زيرا خداوند امر به صلوات بر رسول مىكند ، نه بر رسول و آل او . امّا در اين روايات بسيار ، معنى صلوات بر پيامبر را صلوات بر او و بر آل او گرفتهاند .
[ اتحاد نفوس امامان با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم مقتضى ذكر « آل » است ]
يعنى : رسول عبارت است از رسول و آل رسول . و اين به واسطهء شدّت اتّصال نفوس قدسيّهء آل اوست به او ، به طورى كه ابداً ميان نفس رسول و نفس آل او بينونت و فاصله اى وجود ندارد ، و آل او چنان در ارتقاء از مراتب توحيد و معرفت بالا رفتهاند كه در همان مقام و منزل رسول الله مقام و منزل گرفته ، و لحظه اى از نردبان و سُلَّمِ اين معراج معنوى و روحى درنگ ننموده ، و با نفس رسول اكرم هُو هُوِيَّت پيدا نمودهاند .
اين وصول به مقام فناء در ذات خداوند است ، و حقيقت واحديّت و وحدانيّتِ مفاد و معنى ولايت كليّهء مطلقهء الهيّه مىباشد كه در آن تعدّد و تجزّى امكان ندارد ، و صِرف تجرّد و نور محض و بساطت كامل است .
پس در آنجا صلوات بر پيغمبر صلوات بر آل اوست ، و صلوات بر آل او صلوات بر خود اوست .
ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ . « 1 »
هامش
( 1 ) آيه 34 از سورهء 3 : آل عمران : ذرّيّه اى مىباشند كه بعضى از آنها از بعض ديگرند و