در به دست آمده : وَ تَشَبَّكَتْ بِلُطْفِكَ الأسْبَابُ .
تَسَبُّب اسباب يعنى واسطه و وسيله قرار گرفتن اسباب است براى اجراى امر تو ! و تشَبُّك اسباب يعنى اختلاط و درهم اثر كردن . اشْتَبَكَ وَ تَشَبَّكَ : يعنى اختلط و امتزج . تَداخَلَ بعضُه فى بعض . هر دو معنى ، راقى و فصيح مىباشد .
در مشهوره : وَ جَرَى بِقُدْرَتِكَ الْقَضَاءُ .
در بدست آمده : وَ جَرَى بِطَاعَتِكَ الْقَضَاءُ .
جريان امور و قضاى الهى طبق قدرت او ، و يا طبق طاعت او ، هر دو صحيح است .
در مشهوره : وَ مَضَتْ عَلَى إرَادَتِكَ الأشْيَاءُ .
در به دست آمده : وَ مَضَتْ عَلَى ذِكْرِكَ الأشْيَاءُ .
ذِكْر به معنى تسبيح و تمجيد و آوازه و صيت مىباشد . و ارادهء او به معنى گذشتن امور و جريان اشياء طبق ارادهء خدا . و البتّه اين أبلغ است تا گذشتن آنها طبق تسبيح و ياد خدا .
در مشهوره : وَ قَدْ نَزَلَ بِى .
در به دست آمده : قَدْ نَزَلَ بِى .
با واو شيرينتر و مليحتر است .
در مشهوره : مَا قَدْ تَكَأَّدَنِى ثِقْلُهُ .
در به دست آمده : مَا قَدْ تَكَاأدَنِى ثِقْلُهُ .
تَكَأَّدَ و تَكَاأد هر دو از باب كَأدَ مىباشد . تَكَادَّ وَ تَكَاءَدَ الأمرُ و فلاناً : شَقَّ عليه ، از باب تفعّل و تفاعل است . و هر دو داراى يك معنى مىباشند و فرق ندارند .
در مشهوره : وَ ألَمَّ بِى مَا قَدْ بَهَظَنِى حَمْلُهُ .
در به دست آمده : وَ ألَمَّ بِى مَا قَدْ بَهَظَنِى حِمْلُهُ .
بَهَظَهُ يَبْهَظُهُ بَهْظاً و أبْهَظَهُ الحمل أو الأمرُ : أثْقَلَه و سبّب له مَشقَّةً .
حَمْل مصدر است به معنى بار كردن و حِمْل اسم مصدر است به معنى بار و حملى كه بر مىدارند ، و هر دو معنى خوب است بدون تفاوت .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١١٦