همچنين راجع به پيشنهادشان است كه : فرشتگان را به نزدشان بياورد تا او را در دعوتش و در آنكه قرآن كتاب آسمانى حقّى است تصديق نمايند .
و بنابراين وَ اللهُ أعْلَم - معنى اين طور به دست مىآيد كه : اين ذِكْر را تو از نزد خودت نياوردهاى تا تو را عاجز كنند ، و قرآن را به عنادشان و شدّت بطششان إبطال نمايند ، و تو خود را براى حفظ آن به تكلّف و مشقّت بيندازى و سپس از عهده برنيائى ! و از نزد فرشتگان فرود نيامده است تا نياز به نزول آنان باشد كه آن را تصديق كنند و بر صحّتش گواهى دهند ؛ بلكه ما اين ذِكْر را فرو فرستاديم فرو فرستادن تدريجى ، و حقّاً و حقيقةً ما حافظ و پاسدار آن مىباشيم به وصف اينكه ذِكرْ است به آن جهت كه ما عنايت كامله بدان داريم .
بناءً على هذا قرآن ذِكْرى است زنده و جاويدان ؛ مصون است از آنكه بميرد و از أصل فراموش گردد ؛ مصون است از آنكه چيزى بر آن زياد شود ، چيزى كه ذِكْرِيَّتِ آن را باطل سازد ؛ مصون است از نقص به همين كيفيّت ؛ مصون است از تغيير در صورت و سياقش به طورى كه صفت ذكر بودن آن براى خدا ، و مبيّن بودن آن حقائق معارفش را ، تغيير پذيرد .
بنابراين آيه دلالت دارد بر آنكه كتاب الله محفوظ است از تحريف به تمام أقسام آن از جهت آنكه قرآن يادآورنده و ذكر خداوند است سبحانه و تعالى . پس قرآن ذِكْرى است حَىّ و زنده و جاودان و پاينده .
و نظير اين آيه در دلالت بر آنكه كتاب عزيز محفوظ است به حفظ الهى و مصون است از تحريف و تصرّف به هر گونه كه در تصوّر آيد از جهت آنكه ذِكْر خداست سبحانه و تعالى ، اين كلام خداست :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جاءَهُمْ وَ إِنَّهُ لَكِتابٌ عَزِيزٌ لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ
. ( حم السَّجْدَة آيه 41 و 42 )
« حقّاً آن كسانى كه كفر ورزيدند به اين ذِكْر در وقتى كه به سويشان آمد ( در خسران و ضلالتند ) . و حقّاً اين قرآن كتاب عزيز ( پايدار و استوار و غير قابل نفوذ و