نداريم .
حضرت سر شتر را رو به منزل برگردانيد و اين آيه را براى آنها خواند :
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ .
« 1 »
« و زمانى كه خداوند پيمان و عهد گرفت از آنان كه كتاب به آنان داده شده است كه : كتاب آسمانى را براى مردم بيان نمائيد و كتمان نكنيد ؛ پس آنها آن پيمان و عهد را به پشت سر پرتاب كردند و آيات إلهيّه را به قيمت و بهاى بى ارزشى فروختند ؛ پس چقدر بد است معاملهاى كه نمودهاند . »
و فرمود : ديگر روى اين كتاب را نخواهيد ديد ! و همينطور بود . أميرالمؤمنين عليه السّلام در زمان حيات آن را نزد خود نگه داشت و پس از وى به حضرت إمام حسن مجتبى عليه السّلام به عنوان ودائع و خزائن إمامت رسيد . از آن حضرت به حضرت سيّد الشّهداء إمام حسين عليه السّلام رسيد ؛ و همين طور به يكايك از إمامان عليهم السلام رسيد تا اينك كه آن مصحف نزد حضرت بقيّة الله تعالى حجة بن الحسن العسكرى عجّل الله فرجه الشّريف موجود است تا آن حضرت ظهور كنند . در آن وقت قرآن را ظاهر نمايند و به أهل عالم نشان دهند .
اين روايات شيعه است و أمّا روايات عامّه همين قدر گوياست كه چون آن حضرت قرآن را جمع كردند و به نزد آنان بردند ؛ ايشان گفتند : ما خودمان داراى قرآن مىباشيم و نيازى به قرآن شما نداريم !
اينك بايد ديد طبق عقيدهء شيعه آيا تفاوتى ميان قرآن آنها با قرآنى كه در تدوين أوّل در زمان أبوبكر ، و در تدوين دوم در زمان عثمان به وجود آمد ، وجود دارد يا تفاوتى در ميان نيست ؟ !
شكّى نيست كه تفاوت موجود است و گرنه آنها قبول مىكردند و اختلافى نبود .
هامش
( 1 ) آيه 187 ، از سورهء 3 : آل عمران .