عملش وثوق و اطمينان داشت . و اوست كه رسول خدا دربارهاش فرمود : على با قرآن است و قرآن با على است ، و آن دو هرگز از هم جدا نمىشوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد گردند .
و راجع به اوست كه رسول خدا فرمود : اى جماعت قريش ! سوگند به خدا تحقيقاً خداوند بر مىانگيزاند بر شما مردى را از شما كه خدا دل وى را در بوتهء آزمايشِ ايمان ، امتحان كرده است و او براى اسلام و دين شما ، شما را با شمشير مىزند .
أبوبكر گفت : من آن كس مىباشم اى پيغمبر خدا ؟ ! فرمود : نه ! عمر گفت : من آن كس مىباشم اى پيغمبر خدا ؟ ! فرمود : نه ! و ليكن او آن كس است كه الآن دارد كفش مرا پينه مىزند ! » و در آن وقت عَلِى مشغول پينه زدن نعلين رسول الله بود .
[ سخن مستشار عبد الحليم درباره مصحف على عليه السلام ]
و أيضاً اين مرد محقّق و موشكاف و حُرّ در بحث و كلام ، تحت عنوان : الْمَدْرَسَةُ الْكُبْرى » كه مدرسهء حضرت إمام جعفر صادق عليه السّلام است بيانى دارد تا مىرسد به اينجا كه مىگويد :
الْمُصْحَفُ الْخَاصُّ أوْ كِتَابُ الاصُولِ ( قرآن مخصوص و يا كتاب اصول ) :
أمير المؤمنين ( عليه السّلام ) بر جان خود سوگند ياد نموده بود كه پس از فراغ از تجهيز رسول الله صلى الله عليه و آله رِدا بر دوش نيفكند تا زمانى كه قرآن را جمع كند . بنابراين آن را بر ترتيب اسباب نزول جمع نمود ، و به عامّ و خاصّ ، و مُطْلَق و مُقَيّد ، و مُحْكَم و مُتَشَابِه ، و ناسخ و منسوخ ، و واجبات و رخصتها ، و سُنَن و آداب آن اشاره كرد ، و بر اسباب نزول آن تنبيه و دلالت فرمود .
و از عظمت شأن اين كتاب همان بس كه محمّد بن سيرين مىگويد : لَوْ أصَبْتَ هَذَا الْكِتَابَ كَانَ فِيهِ الْعِلْمُ « اگر بدان كتاب دسترسى پيدا كردى بدانكه در آن علم است . »
آن قرآن همانطور كه از محتوياتش ظاهر است ، مصحف مخصوصى است و كتاب اصولى است كه با دست على گرد آمده است .
و « جامِعَه » كتابى است كه طولش هفتاد ذراع و از إملاء رسول الله و خطّ على