مىباشد كه آن را على عليه السّلام با دست خود نوشته است . و در آن جميع آن چيزهائى است كه مردم بدان نيازمندند حتّى أرش خَدش . »
پنجم : از « بصائر الدرجات » از علىّ بن حسن ، از حسن بن حسين سحالى ، از مخوّل بن ابراهيم ، از أبو مريم روايت مىكند كه گفت : حضرت أبو جعفر امام باقر عليه السّلام به من گفتند : عِنْدَنَا الْجَامِعَةُ وَ هِىَ سَبْعُونَ ذِرَاعاً ، فِيهَا كُلُّ شَىْءٍ حَتَّى أرْشُ الْخَدْشِ ، إمْلآءُ رَسُولِ الله صلَّى اللَّه عليه و آله وَ خَطُّ عَلِىٍّ عليه السّلام . وَ عِنْدَنَا الْجَفْرُ وَ هُوَ أدِيمٌ عُكَاظِىٌّ قَدْ كُتِبَ فِيهِ حَتَّى مُلِئَتْ أكَارِعُهُ ، فِيهِ مَا كَانَ وَ مَا هُوَ كَائنٌ إلَى يَوْمِ الْقِيَمَةِ .
« نزد ما جامعه مىباشد كه هفتاد ذراع است ، در آن همه چيز هست حتّى أرش خدش ( ديه و غرامت خراش وارد بر پوست بدن ) ، آن به املاء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و خط على عليه السّلام است . و در نزد ما جَفر مىباشد ، و آن عبارت است از پوست عُكاظى كه در آن به طورى نوشته شده است كه حتى بر ساقهاى آن هم نوشته شده و پر گرديده است . در آن وقايع مَا كَانَ و وقايع ما هو كائِن تا روز قيامت ثبت گرديده است . »
در اينجا مجلسى فرموده است : بيانٌ : در قاموس آورده است كه : عُكاظ بر وزن غُرَاب : سوق و بازارى است در صحرا ميان نخله و طائف ؛ و أديم عُكاظى بدانجا منسوب است . و نيز آورده است كه كُرَاع بر وزن غُرَاب گاوها و گوسپندانى را گويند كه ساقهاى پايشان باريك مىباشد . و جمع آن أكْرُع و أكَارِع آيد . « 1 »
ششم : از « بصائر الدّرجات » از محمد بن الحسين ، از احمد بن محمد ، از علىّ بن حَكَم ، از أبان بن عثمان از علىّ بن ابى حمزه ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السَّلام روايت كرده است كه : چون به آن حضرت گفته شد كه : عبد الله بن حسن چنين مىداند كه : علمى را كه دارد همان علمى است كه مردم دارند ، حضرت فرمود :
هامش
( 1 ) همين مصدر از طبع كمپانى ص 286 ، و از طبع حيدرى ص 48 ، حديث 90 . و « بصائر الدّرجات » ص 44 .