وَ عِنْدَنَا مُصْحَفُ فَاطِمَةَ ، أمَا وَ اللهِ مَا فِيهِ حَرْفٌ مِنَ الْقُرْآنِ وَ لَكِنَّهُ إمْلَاءُ رَسُولِ الله و خَطُّ عَلِىٌّ عليهما سلام . كَيْفَ يَصْنَعُ عَبْدُ اللهِ إذَا جَاءَ النَّاسُ مِنْ كُلِّ افُقٍ يَسْألُونَهُ ؟ « 1 »
« عبد الله بن حسن چنين مىداند كه : علمى ندارد مگر همان علمى را كه مردم دارند .
پس حضرت فرمود : عبد الله بن حسن سوگند به خدا كه راست مىگويد ، علمى را ندارد مگر علمى را كه مردم دارند . و ليكن در نزد ما - سوگند به خدا كه جامعه مىباشد ؛ در آن حلال و حرام است . و در نزد ما جَفْر است . آيا عبد الله بن حسن مىداند جفر چيست ؟ ! پوست شتر است يا پوست گوسفند ؟ !
و در نزد ما مُصْحَف فاطمه مىباشد . آگاه باشيد ! قسم به خدا در آن يك حرف از قرآن نيست ، و ليكن آن عبارت است از املاء رسول خدا و خطّ على عليهما سلام . عبد الله بن حَسَن پاسخ مردم را چه مىگويد وقتى مردم از هر ناحيهاى بيايند و از او دربارهء مسائل خود سؤال كنند ؟ ! »
چهارم : از « بصائر الدّرجات » از احمد بن محمد ، از حسن بن على ، از عبد الله بن سنان ، از حضرت صادق عليه السّلام كه : ذَكَرُوا وُلْدَ الْحَسَنِ فَذَكَرُوا الْجَفْرَ فَقَالَ : وَ اللهِ إنَّ عِنْدِى لَجِلْدَىْ مَاعِزٍ وَ ضَأنٍ إمْلَاءُ رَسُولِ اللهِ صلَّى الله عليه و آله وَ خَطَّهُ عَلِىٌّ عليه السّلام بِيَدِهِ .
وَ إنَّ عِنْدِى لَجِلْداً سَبْعِينَ ذِرَاعاً إمْلَاءُ رَسُولِ اللهِ صلَّى الله عليه و آله وَ خَطَّهُ عَلِىٌّ عليه السّلام بِيَدِهِ ، وَ إنَّ فِيهِ لَجَمِيعَ مَا يَحْتَاجُ إلَيْهِ النَّاسُ حَتَّى أرْشَ الْخَدْشِ . « 2 »
« عبد الله بن سنان مىگويد : چون نامى از پسران حسن بردند و نامى از جفر به ميان آوردند ، حضرت فرمود : قسم به خدا در نزد من دو پوست بز و ميش مىباشد كه إملاء رسول اكرم صلَّى الله عليه و آله مىباشد كه آن را على عليه السّلام با دست خود نوشته است .
و حقّاً در نزد من پوستى است كه هفتاد ذراع طول دارد ، املاء رسول خدا صلَّى الله عليه و آله
هامش
( 1 ) همين مصدر از طبع كمپانى ص 286 ، و از طبع حيدرى ص 46 و 47 ، حديث 84 و 88 . و « بصائر الدّرجات » ص 43 .
( 2 ) همين مصدر از طبع كمپانى ص 286 ، و از طبع حيدرى ص 46 و 47 ، حديث 84 و 88 . و « بصائر الدّرجات » ص 43 .