تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 133

مساهمون:

ص١٣٣
دارند به آن ، و عَرْض أخبار بر آن . پس هر چه موافق كتاب الله باشد عمل مىشود ، و هر چه مخالف آن باشد اجتناب مىشود و بدان التفاتى نمىگردد . و تحقيقاً روايتى از پيغمبر صلى الله عليه و آله وارد شده است كه أحدى را قدرت ردّ آن نمىباشد . او فرمود : إنِّى مُخْلِفٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ إنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتِى ، وَ إنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَىَّ الْحَوْضَ . « من به عنوان خليفه و جانشين در ميان شما قرار مىدهم دو چيز گرانقدر و ارزشمند را ! اگر شما به آن دو چيز تمسّك كنيد هيچگاه گمراه نمىشويد : كتاب الله ، و عترت من كه أهل بيت من مىباشند ، و آن دو هيچگاه از هم جدا نمىگردند تا در حوض كوثر بر من وارد شوند . » اين حديث دلالت دارد بر آنكه در هر عصرى كتاب الله موجود است به سبب آنكه جايز نيست رسول أكرم امَّت خود را امر كند به تمسّك به چيزى كه تمسّك بدان از تحت قدرت خارج باشد همانطور كه أهل البيت و كسى كه قولش واجب الاتّباع باشد در هر وقتى حاصل است . و چون اين قرآن موجود ميان ما ، إجماع بر صحّتش داريم سزاوار است به تفسير آن و بيان معانى آن و ترك ما سواى آن مبادرت نمائيم .

[ نقل سوره‌اى تحريف شده از دبستان المذاهب ]

محقّق فقيه آشتيانى مطلب را إدامه مىدهد تا آنكه مىگويد : در اينجا كلام را در اين مسأله با ذكر سوره‌اى كه صاحب كتاب « دبستان المذاهب » پس از ذكر مقدارى از عقايد شيعه از بعضى از علماء شيعه در حين ذكر مطاعن خليفهء ثالث كه مصاحف را سوزانيد و سوره‌هائى را كه در فضل أمير المؤمنين و أولاد طاهرين او عليهم السلام بود تلف نمود ذكر نموده ، خاتمه مىدهيم ؛ چرا كه آنچه از كلمات ساقِطه و مُحَرَّفه ذكر كرده‌اند بسيار است و در كتب علماء شيعه مذكور است ، و آن سوره اين است : بسم الله الرحمن الرحيم . يا أيها الذين آمنوا آمنوا بالنورين أنزلناهما يتلوان عليكم آياتى و يحذرانكم عذاب يوم أليم .