هامش
است كه سيّد ذو المجد علم الهدى چنين راجع به قرآن آورده است . ( در اينجا سيّد شرف الدين كلام سيّد مرتضى را كه ما آن را ذكر نموديم از زبان امام رحمت الله هندى ذكر كرده است و آنگاه گويد : ) امام رحمت الله هندى مىگويد : قاضى نور الله شوشترى كه از علماء مشهور اماميّه است در كتابش به نام « مصائب النّواصب » مىگويد : آنچه به اماميّه نسبت داده شده است از وقوع تغيير در قرآن از آن چيزهائى نيست كه جمهور اماميّه بدان قائل باشند بلكه قائلين بدان مردم كم مقدار و بى اعتبارى هستند كه در ميان اماميّه بدانها اعتنائى نيست . » انتهى .
و أيضاً امام هندى گفته است : « ملّا صالح در شرح كلينى گفته است : « قرآن با همين ترتيب در وقت ظهور امام دوازدهم ظاهر مىشود و معروف مىگردد . » انتهى .
و همچنين امام هندى گفته است : « محمّد بن حسن حرّ عاملى كه از بزرگان محدّثين در فرقهء اماميّه است در رسالهاى كه در ردّ بعض معاصرين خود نوشته است اين عبارت را ( به فارسى ) آورده است : « هر كسى كه تتبّع اخبار و تفحّص تواريخ و آثار نموده به علم يقينى مىداند كه قرآن در غايت و أعلى درجهء تواتر بوده و آلاف صحابه حفظ و نقل مىكردند آن را و در عهد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم مجموع و مؤلَّف بود » انتهى .
امام هندى مىگويد : « بنا بر آنچه گفته شد معلوم شد كه قول محقّق و ثابت در نزد علماء اماميّهء اثنا عشريّه آن است كه : قرآنى را كه خدا بر پيغمبرش نازل كرده است همين قرآن بين الدّفّتين است و همان است كه اينك در دست مردم مىباشد و زياده بر آن نيست ، و در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله گرد آورده شده و تأليف گرديده بوده است ، و آن را هزاران نفر از صحابه مىخواندند و حفظ مىكردند و نقل مىنمودند و جماعتى از اصحاب همچون عبد الله بن مسعود ، و ابىّ بن كعب و غيرهما مرّات عديدهاى قرآن را نزد پيامبر ختم كردهاند . و با همين ترتيب وقت ظهور امام دوازدهم رضىاللهعنه مشهور مىگردد . و افراد نادر و غير قابل اعتبارى كه قائل به وقوع تغيير در آن گشتهاند گفتارشان در نزد اماميّه مردود است و در ميان اماميّه بديشان اعتنائى نمىباشد ، و بعضى از اخبار ضعيفهاى كه در مذهب آنها روايت شده است بدان اعتنائى نيست و به واسطهء آنها از امر معلوم كه قطع بر صحّت آن به وقوع پيوسته است نمىتوان رفع يد كرد . و اين گفتارى است حقّ چرا كه خبر واحدى كه اقتضاى علمى را بنمايد و در ادلّهء قاطعه دليلى طبق آن يافت نشود بايد آن را ردّ نمود بنابر آنچه كه ابن مطهّر حلّى در كتاب خود مسمّى به « مبادئ الوصول إلى علم الاصول » بدان تصريح نموده است در حالى كه مسلّماً خداى تعالى فرموده است :إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ. و در تفسير اين آيه در كتاب تفسير « الصّراط المستقيم » كه تفسير معتبرى در نزد علماء شيعه مىباشد وارد است كه : « اى انّا لحافظون له من التحريف و التبديل و الزيادة و النقصان . »