واردهء در تفسير آيات و حوادث واقعه در صدر اسلام بنمايد ، قابل شكّ و ترديد نيست .
مهمترين چيزى كه براى دشمنان دين حائز اهميّت بود به طورى كه از هر گونه مساعى در إطفاء نور آن ، و خاموش نمودن آتش آن ، و محو و نابود ساختن اثر آن دريغ نمىنمودند ، و با تمام تجهيزات بدين مهمّ قيام نموده بودند قرآن كريم بود . قرآن كريم عبارت بود از كَهْف مَنيع و رُكْن شديدى كه جميع معارف دينيّه به سوى آن پناه مىبرد و آن را حِصْن حَصين و ملجأ و پناه براى خود مىگزيد . اوست سند زندهء جاودان براى منشور نبوّت و موادّ دعوت دين در همهء مراحل . زيرا دشمنان به خوبى مىدانستند كه اگر قرآن از حجيّت سقوط كند ، امر نبوّت فاسد مىشود و نظام دين مختل مىگردد ، و در بناى عظيم و بنيهء دينى ديگر سنگى بر روى سنگى برقرار نخواهد ماند .
و عجب است از اين افرادى كه احتجاج مىنمايند به روايات منسوبهء به صحابه و يا به إمامان أهل البيت عليهم السلام بر تحريف كتاب الله سبحانه و إبطال حجيّت آن ؛ با وجود آنكه با بطلان حجيّت قرآن ، نبوّتْ بيهوده و بى فائده مىگردد ، و معارف دينيّه لغو و بدون اثر مىماند !
و اين گفتار ما چه ارزشى دارد كه بگوئيم : مردى در فلان تاريخ ادّعاى نبوّت نمود و قرآن را سند معجزهء خود آورد ، و ليكن خودش مرد ، و قرآنش تحريف شد ، و در دست ما چيزى باقى نماند كه به واسطهء آن امر دين تأييد گردد مگر آنكه مؤمنين به آن پيغمبر ، إجماع بر صدق وى در دعوتش نمودند و آن قرآنى را كه او آورد معجزهاى بود كه دلالت بر نبوّتش مىنمود ؛ و اجماع حجّت است براى آنكه آن پيغمبر مذكور حجيّت آن را اعتبار نمود و يا آنكه كاشف است مثلًا از گفتار امامان أهل بيت او .
و بالجمله احتمال دَسّ و وَضْع كه جِدّاً احتمال قريبى است و مؤيّد به شواهد و قرائنى است ، حجّيت اين روايات را دفع مىكند و اعتبارشان را خراب مىنمايد و با
امام شناسى (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٠٦