كَذَلِكَ اللهُ رَبِّى . « اينطور است خداوند : پروردگار من ! اينطور است خداوند : پروردگار من ! »
و از قبيل قصور دلالت است اختلاف روايات در لفظ آيهاى كه ما در كثيرى از آيات معدودهء از جملهء محرّفات مىيابيم مثل آنچه وارد است در قول خداى تعالى :
وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ
« و حقّاً خدا شما را در سرزمين بَدْر در حالى كه ذليلان بوديد يارى كرد . » كه در بعضى آيه اين طور وارد است : وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللهُ بِبَدْرٍ وَ أنْتُمْ ضُعَفَاءُ . « و حقّاً خدا شما را در سرزمين بَدْر يارى كرد در حالى كه ضعيفان بوديد ! » و در بعضى از آنها اين طور وارد است : وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللهُ بِبَدْرٍ وَ أنْتُمْ قَلِيلٌ « و حقّاً خدا شما را در سرزمين بَدْر يارى كرد در حالى كه أفراد شما كم بود ! »
و اينگونه اختلاف چه بسا قرينه است براى آنكه مراد از آن تفسير به معنى است همچنان كه در همين آيه مذكوره مشاهده شد .
و مؤيّد اين گفتار آن است كه : در بعضى از آنها وارد است كه امام عليه السّلام فرمود : لَا يَجُوزُ وَصْفُهُمْ بِأنَّهُمْ أذِلَّةٌ وَ فِيهِمْ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه و آله . « جايز نيست توصيف مؤمنين به آنكه ايشان ذليلانند ، در حالى كه در ميان آنها رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده است . »
و چه بسا اختلاف جهتى ندارد مگر تعارض و تنافى بين روايات كه همين تنافى موجب سقوط آن روايات مىگردد ، مثل آيه رَجْم همانطور كه در روايات خاصّه و عامّه وارد است . و در بعضى بدين عبارت است :
إذَا زَنَى الشَّيْخُ وَ الشَّيْخَةُ فَارْجُمُوهُمَا ألْبَتَّةَ فَإنَّهُمَا قَضَيَا الشَّهْوَةَ !
« زمانى كه پيرمرد و پيرزن زنا كنند ، البتّه واجب است آنها را رجم ( سنگسار ) كنيد ، زيرا كه ايشان دوران شهوت را پشت سر گذاردهاند . »
و در بعضى بدين عبارت است : بِمَا قَضَيَا مِنَ اللَّذَّةِ . « زيرا كه آنها دوران لذّت را سپرى نمودهاند . »
و در آخر بعضى از آنهاست كه : نَكَالًا مِنَ اللهِ وَ اللهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ . « اين پاداش و انتقامى است از جانب خدا ؛ و خداوند عليم و حكيم است . »