رسول خدا صلّى الله عليه و آله روزى در مسجد نشسته بودند و با آن حضرت اصحاب نيز بودند ، پيامبر فرمود : يَطْلُعُ عَلَيْكُمْ مِنْ هَذَا الْبَابِ رَجُلٌ مِنْ أهْلِ الْجَنّةِ يَسْألُ عَمّا يَعْنِيهِ .
« داخل مىشود بر شما از اين در مردى از اهل بهشت ، و از چيزى كه براى او مهمّ است و به كارش مىخورد سؤال مىكند . »
در اين حال مردى بلند قامت شبيه مردان طائفهء مُضَر وارد شد ، و جلو آمد ، و بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله سلام كرد و نشست و گفت : يَا رَسُول الله ! من شنيدهام كه خداوند عزّ و جلّ در آيات نازله مىگويد :
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا
« 1 »
.
مراد از اين ريسمان خدا كه به ما امر مىكند تا بدان اعتصام كنيم و از او تفرّق و جدائى پيدا ننمائيم چيست ؟ !
حضرت رسول أكرم صلّى الله عليه و آله مدّتى با توجه و سكوت سر خود را به زير انداخته ، و پس از آن بلند نموده و با دست خود اشاره به سوى علىّ بن أبى طالب صلّى الله عليه و آله نمودند و گفتند : هَذَا حَبْلُ اللهِ مَنْ تَمَسّكَ بِهِ عُصِمَ بِهِ فِى دُنْيَاهُ وَ لَمْ يَضِلّ بِهِ فِى آخِرَتِهِ . « اين است ريسمان خدا ، آن ريسمانى كه هر كس بدان تمسّك كند ، در دنيايش از گزند آفات مصون مىشود ، و به واسطه اتّصال با او در آخرتش نيز گمراه نمىگردد . »
آن مرد به سوى على عليه السلام برجست و از پشت سر ، على را در آغوش گرفت و با خود مىگفت : اعْتَصَمْتُ بِحَبْلِ اللهِ وَ حَبْلِ رَسُولِهِ . « من به ريسمان خدا و ريسمان رسول خدا چنگ زدم و ملاذ و ملجأ كانونِ وجودى خويش قرار دادم . » و سپس برخاست و پشت كرد و خارج شد .
يكى از مردمان حاضر گفت : يا رسول الله ! آيا من خودم را به وى برسانم و تقاضا كنم تا براى من استغفار كند ؟ !
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : إذاً تَجِدُهُ مُوَفّقاً « 2 » . « در اين صورت او را موفّق خواهى
هامش
( 1 ) آيه 103 ، از سورهء 3 : آل عمران .
( 2 ) در تعليقه آمده است كه : در بعضى از نسخ حديث اذاً تَجدُهُ مُرْفِقاً وارد است يعنى : تو او را مرد رفيق و همراه خواهى يافت .