در آن حوض قدحهائى است به تعداد ستارههاى آسمان . آگاه باشيد كه من در ميان شما دو چيز ارزشمند و گرانقدر را به يادگار و خلافت مىگذارم : چيز ارزشمند بزرگتر قرآن است و چيز ارزشمند كوچكتر عترت من است اهل بيت من . آن دو ريسمان خدا هستند كه ميان شما و ميان خداوند عزّ و جل كشيده شده است . مادامىكه شما بدان تمسّك كنيد گمراه نمىشويد . سببى از آن به دست خداست و سببى از آن به دست شماست .
خداوند لطيف و خبير مرا آگاه كرده است كه آن دو از هم جدا نمىشوند تا بر من در حوض وارد شوند مانند اين دو انگشت من - در اين حال رسول خدا دو انگشت سبّابه خود را كنار هم نهاد - و نمىگويم : مثل اين دو انگشت - و در اين حال رسول خدا انگشت سبّابه و انگشت وسطى را كنار هم نهاد - تا در نتيجه يكى بر ديگرى فضيلت داشته باشد . »
نُعْمانى پس از بيان اين حديث گويد : من اين روايت را به سه سند ديگر روايت مىكنم : اوّل از عبد الواحد بن عبد الله متّصلًا تا برسد به أمير المؤمنين عليه السلام . دوم از عبد الواحد بن عبد الله متّصلًا تا برسد به حضرت صادق عليه السلام . سوم از عبد الواحد بن عبد الله متّصلًا تا برسد به حضرت باقر عليه السلام . « 1 »
دوم از شيخ اكبر و اعظم سَعْد بن عبد الله قُمّى در كتاب « بَصائرُ الدّرَجَات » كه گويد : حديث كرد براى ما قاسم بن محمّد اصفهانى از سليمان بن داود منقرى معروف به شاذكونى از يحيى بن آدم از شريك بن عبد الله از جابر بن يزيد جعفى از حضرت باقر عليه السلام كه گفت : رسول خدا صلّى الله عليه و آله مردم را در سرزمين مِنَى براى خطبه فراخواند و فرمود : أيّهَا النّاسُ ! إنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ مَا إنْ تَمَسّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلّوا : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتِى ، فَإنهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ
هامش
( 1 ) « غيبت » نعمانى ، طبع سنگى ص 16 تا ص 18 و طبع حروفى مكتبة الصدوق ص 41 تا ص 43 . و در « غاية المرام » ص 225 حديث 22 ، از خاصّه با اوّلين سند از سه سند ديگرى كه نعمانى ذكر كرده است ، از نعمانى روايت نموده است .