يافت » . و آن مرد به او ملحق شد و از او خواست تا از خدا برايش غفران طلب نمايد . آن مرد به اين مرد گفت : آيا فهميدى آنچه را كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله به من گفت چه بود ؟ و آنچه را كه من به او گفتم چه بود ؟ گفت : آرى . آن مرد گفت : اگر بدين ريسمان متمسّك باشى خداوند تو را مورد مغفرت خود قرار مىدهد و گرنه خدا تو را نمىآمرزد ! »
اگر رسول خدا صلّى الله عليه و آله ما را به ريسمان خداوند كه خداى عزّ و جل در كتابش ما را امر به اعتصام به آن نموده است و اينكه از آن جدا نشده تفرقه از آن پيدا نكنيم ، دلالت نكرده بود ، در اين صورت براى دشمنان دين و معاندين ، راه تأويل در كتاب خدا باز مىشد و از روى عناد و حَسَد از مراد و منظور آيات عدول نموده ، آنها را تأويل كرده و به غير از كسانى كه مقصود خدا بودهاند و رسول خدا بر آنان دلالت نموده است ، منطبق مىساختند . امّا رسول خدا صلّى الله عليه و آله در خطبهء مشهورهء خود كه در مسجد خَيْف در حجّةُ الوَداع ايراد فرمود ، چنين گفت : إنّى فَرَطُكُمْ وَ إنّكُمْ وَارِدُونَ عَلَىّ الْحَوْضَ ، حَوْضاً عَرْضُهُ مَا بَيْنَ بُصْرَى إلَى صَنْعَاءَ ، فِيهِ قِدْحَانٌ عَدَدَ نُجُومِ السّمَاءِ . ألَا وَ إنّى مُخَلّفٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ : الثّقَلُ الأكْبَرُ الْقُرْآنُ ، وَ الثّقَلُ الأصْغَرُ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتِى . هُمَا حَبْلُ اللهِ مَمْدُودٌ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اللهِ عَزّ وَ جَلّ ، مَا إنْ تَمَسّكْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلّوا ، سَبَبٌ مِنْهُ بِيَدِ اللهِ ، وَ سَبَبٌ مِنْهُ بِأيْدِيكُم . « 1 »
إنّ اللّطِيفَ الْخَبِيرَ قَدْ نَبّأنِى أنّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ كَإصْبَعَىّ هَاتَيْنِ - وَ جَمَعَ بَيْنَ سَبّابَتَيْهِ - وَ لَا أقُولُ كَهَاتَيْنِ - وَ جَمَعَ بَيْنَ سَبّابَتِهِ وَ الْوُسْطَى - فَتَفْضُلَ هَذِهِ عَلَى هَذِهِ .
« من جلودار و پيشرو شما هستم و شما بر من در حوض كوثر وارد مىشويد حوضى كه وسعتش به قدر وسعت ميان شهر بُصراى شام است تا شهر صنعاء يمن
هامش
( 1 ) در تعليقه آمده است : و در نسخهاى گويد : و در روايت ديگرى طرف بيد الله و طرف بأيديكم وارد شده است .