گرچه ممكن است موارد اين مطلقات همان احاديثى باشد كه مقيّد به محلّ و موطن مخصوصى بوده است و راوى روايت فقط به ذكر بنياد حديث كه امر به تمسّك به ثَقَلَين است ، مبادرت جسته باشد و از ذكر مقام و موقفش صرف نظر نموده باشد ، و بنابر رويّهء اصوليّون حمل مطلق بر مقيّد بايد كرد ، همين طور امكان دارد در مواقع غير خاصّ و موارد غير مشخّصى رسول خدا امر به تمسّك به ثَقلَيْن در حَضَر و سَفَر و خَلْوت و جلوت و نزد بعضى از صحابه دون بعضى دگر نموده باشد و بنابر اين رواياتى جداگانه باشد ، و بنابر رويّه اصوليّون در نظير اين گونه مقامات حمل مطلق بر مقيّد الزامى نيست . هم مطلق و هم مقيّد را به جاى خودش باقى مىگذاريم . « 1 »
اينك ما به ذكر چند مورد از اين مطلقات مبادرت مىنمائيم :
ابو سعيد خُدْرى مرفوعاً روايت كرده است كه :
إنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ : كِتَابَ اللهِ - حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السّماءِ إلَى الأرْضِ - وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتِى ، وَ لَنْ يَفْتَرِقَا حَتّى يَرِدا عَلَىّ الْحَوْضَ « 2 » .
ابن مغازلى عين اين عبارت را بدون « حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السّماءِ إلَى الأرْضِ » از زيد بن ارقم آورده است . « 3 »
هامش
( 1 ) و از جملهء اين مطلقات ، روايتى است كه شيخ ابو منصور احمد بن على بن أبى طالب طبرسى در كتاب « احتجاج » آورده در نامه حضرت امام هادى على بن محمّد النقى عليه السلام كه به اهل اهواز نوشتهاند ، اين رساله مفصّل است تا مىرسد به اينجا كه حضرت مىفرمايد : مثل خبر مجمعٌ عليه از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم كه فرمود : إنّى مستخلفٌ فيكم خليفتين : كتاب الله و عترتى ما ان تمسّكتم بهما لن تضلّوا بعدى و انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض و در عبارت ديگر است كه اين معنى را بعينه مىرساند و آن گفتار رسول الله است كه فرمود : انّى تارك فيكم الثقلين : كتاب الله و عترتى أهل بيتى و انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض ما إن تمسّكتم بهما لن تضلّوا ( « غاية المرام » ، ص 234 ، حديث 82 از خاصّه ) .
( 2 ) « ينابيع المودّة » از كتاب « مودّة القربى » سيّد على همدانى ، ص 245 .
( 3 ) « مناقب » ابن مغازلى ، ص 234 ، حديث 281 .