27 - إنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى أهْلَ بَيْتِى ، فَإنّهمَا لَن يَتَفَرّقَا حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ . ألَا وَ إنّ أهْلَ بَيْتِى فِيكُمْ مَثَلُ بَابِ بَنِى إسْرَائيلَ ، وَ مَثَلُ سَفِينَةِ نُوح . « 1 »
28 - إنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى ، فَإنّهُمَا لَنْ يَتَفَرّقَا حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ ، فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونّى فِيهِمَا ؟ ! « 2 » ، « 3 »
ششم : حديث ثقلين به روايت ابن عبّاس :
29 - يَا مَعْشَرَ الْمُؤمِنِينَ ! إنّ اللهَ عَزّ وَ جَلّ أوْحَى الَىّ أنّى مَقْبُوضٌ ، أقُولُ لَكُمْ قَوْلًا إنْ عَمِلْتُمْ بِهِ نَجَوْتُمْ وَ إن تَرَكْتُمُوهُ هَلَكْتُمْ . إنّ أهْلَ بَيْتِى وَ عِتْرَتِى هُمْ خَاصّتِى وَ حَامّتِى ، وَ إنّكُمْ مَسْئُولُونَ عَنِ الثّقَلَيْنِ : كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِى ، إنْ تَمَسّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلّوا ، فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونّى فِيهِمَا « 4 » .
« اى جماعت مؤمنين ! خداوند عزّ و جلّ به من وحى فرستاده كه مرا مىگيرند و مىبرند ، من به شما گفتارى را مىگويم اگر بدان عمل كنيد نجات مىيابيد ، و اگر آن
هامش
( 1 ) « زين الفتى فى تفسير سورة هل أتى » ، تأليف عاصمى با سند خود از ابو اسحق از حَنَش كه گفت : ابو ذر را ديدم كه به دَرِ كعبه آويزان شده بود و مىگفت : كسى كه مرا مىشناسد كه مىشناسد ، و كسى كه مرا نمىشناسد من ابو ذر هستم . حنش مىگويد : بعضى از ياران من گفتند كه ما شنيديم او چنان مىگفت . و در « عبقات » ج 1 ، ص 398 عين اين روايت را از عاصمى روايت كرده است .
( 2 ) « عبقات » ج 2 ، ص 581 از سخاوى در « استجلاب ارتقاء الغرف » روايت مىكند كه او در اين حديث از ترمذى در جامع خود ، و به تخريج ابن عقده از حديث سعد بن طريف از اصبغ بن نباته از ابو ذر آورده است كه دست در حلقه در كعبه گرفت و چنان گفت .
( 3 ) در « غاية المرام » ص 233 حديث 70 از خاصّه از ابن بابويه با سند متّصل خود از عيسى بن معتمر روايت كرده است كه گفت : من ديدم ابو ذرّ غفارى را در حالى كه حلقه كعبه را گرفته بود و مىگفت : ألا من عرفنى فقد عرفنى و من لم يعرفنى فأنا جندب بن السّكن من از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : إنّى مخلّف فيكم الثقلين : كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى و انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض و انّ مثلهما كسفينة نوح من ركب فيها نجا و من تخلّف عنها غرق .
( 4 ) « ينابيع المودّة » ص 35 ، با اسناد خود از عطاء بن سائب از ابو يحيى از ابن عبّاس روايت كرده است كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله خطبه خواند و چنان گفت . و در « غاية المرام » ص 219 حديث 8 از خاصه به طور تفصيل آورده است .