لِمَنْ لَا صَبْرَ لَهُ . « 1 »
« از من پنج مطلب را فراگيريد كه اگر در طلب آنها سوار بر شتران گرديد قبل از وصول به آنها شتران را لاغر و رنجور نمودهايد : هيچ عبدى اميد نبندد مگر در پروردگارش ، و هراس نداشته باشد مگر از گناهش ، و هيچ جاهلى از پرسش مجهولات خود حيا نكند ، و هيچ عالمى در وقت سؤال از هر چيزى كه نمىداند حيا نكند از اينكه بگويد : خدا داناتر است . و نسبت صبر با ايمان به منزله سر است با بدن ، و ايمان ندارد كسى كه صبر ندارد . »
و نيز با سند متّصل خود روايت كرده است از مهاجر بن عُمَير كه او گفت علىّ بن أبى طالب عليه السلام گفت : إنّ أخْوَفَ مَا أخَافُ اتّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأمَلِ . فَأمّا اتّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدّ عَنِ الْحَقّ ، و أمّا طُولُ الْأمَلِ فَيُنْسِى الْآخِرَةَ .
ألَا وَ إنّ الدّنْيَا قَدْ تَرحّلَتْ مُدْبِرَةً ، ألَا وَ إنّ الآخِرَةَ قَدْ تَرَحّلتْ مُقْبِلَةً ، وَ لِكُلّ وَاحِدٍ مِنهُمَا بَنُونَ . فَكُونُوا مِنْ ابْنَاءِ الآخِرَةِ ، وَ لَا تَكُونُوا مِنْ أبْنَاءِ الدّنْيَا ، فإنّ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لَا حِسَابٌ ، وَ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَلٌ « 2 » .
« تحقيقاً آن چيزى كه از همه چيز بيشتر مرا نگران مىكند ، پيروى از هواى نفس و آرزوى طولانى است . امّا پيروى از هواى نفس ، انسان را از حق بازمىدارد ، و امّا آرزوى طولانى انسان را از آخرت به فراموشى مىاندازد .
آگاه باشيد كه دنيا پشت كرده مىرود ، آگاه باشيد كه آخرت روى كرده مىآيد ، و از براى هر يك از آن دو فرزندانى است ؛ شما از فرزندان آخرت باشيد و از فرزندان دنيا نباشيد ، چرا كه امروز روز عمل است و حسابى نيست ، و فردا روز حساب است و عملى نيست . »
و نيز با سند متّصل خود روايت كرده است از عاصِم بن ضُمَرَة كه او گفت : علىّ بن أبى طالب عليه السلام فرمود : ألَا إنّ الْفَقِيهَ كُلّ الْفَقِيهِ الّذِي لَا يُقنّطُ النّاسَ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ ،
هامش
( 1 ) « ، حلية الأولياء » ج 1 ، ص 75 و ص 76 .
( 2 ) « حلية الأولياء » ج 1 ، ص 75 و ص 76 .