واقعى است .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ
إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ
« 1 » « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، چون خدا و رسول او شما را بخوانند براى امرى كه در آن حيات شماست ، إجابت كنيد ! » و مىدانست كه مخالفت و ستيزه با رسول خدا صلى الله عليه و آله نتيجهاش دوزخ است ،
وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً
« 2 » « و كسى كه با پيغمبر مخالفت و معاندت كند پس از آنكه راه هدايت براى او مبيّن شده است ، و از راهى غير از راه مؤمنينِ به رسول خدا پيروى كند ما او را بازگشت مىدهيم به آن بازگشتى كه خود براى خودش انتخاب مىكند و ما مأوى و مسكن وى را جهنّم قرار دهيم ، و بد بازگشتى است جهنّم . » « 3 »
و مىدانست كه :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى . ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى . وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى . عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى .
« 4 » « سوگند به ستاره آسمانى در وقتى كه پائين مىآيد ، كه همنشين شما ( رسول خدا ) نه گمراه شده است و نه دچار خبط و اشتباه ؛ او از روى دل بخواه و هواى نفس خود سخن نمىگويد ، نيست قرآن مگر وحيى كه به او نازل شده است ، و آن وحى را خداوند با تمكين و پر قدرت و قوّت به او تعليم نموده است . »
و مىدانست كه : أبداً گفتار پيامبر گفتار شاعرانه و تخيّلانه و درهمبافى نيست .
أَنَّهُ
هامش
( 1 ) آيه 24 ، از سورهء 8 : انفال .
( 2 ) آيه 115 ، از سورهء 4 : نساء .
( 3 ) آية الله علّامه سيّد شرف الدين عاملى در خطبهء كتاب « النصّ و الاجتهاد » طبع اوّل ، 1375 ، ص 50 پس از استشهاد به اين آيه در تعليقه گويد : ابن مردويه در تفسير اين آيه تخريج كرده است كه مراد از مشاقّهء با رسول خدا در اينجا مشاقّه در شأن على بن أبى طالب است . و مراد از هدايت در قول خدا : بعد ما تبيّن له الهدى نيز ، شأن او عليه السلام است . و عيّاشى در تفسير خود به همين گونه تخريج نموده است ، و صحاح متواتره از طريق عترت طاهره وارد است كه سبيل مؤمنين فقط سبيل ايشان عليهم السلام است .
( 4 ) آيه 1 تا 5 ، از سورهء 53 : و النّجم .