غرائزى كه در آنها خداوند به وديعت نهاده است ، شاهدى راستين و گواهى صادقند بر آنكه خداوندى كه اين غرائز را در آنان ايجاد كرده است ، خودش غريزه ندارد ( او خالق غريزه است ، او غريزهآفرين است ) . و تمام اين موجودات گسترده ، چون همگى در زمان خاصّى پديد آمدهاند ، اعلام و اخبار مىدارند كه زمان آفرين آنها ، آن خدائى كه براى هر يك از آنها زمان مشخّصى را معيّن فرموده است ، خودش زمان ندارد و زمانى نيست .
و پروردگار من بعضى از موجودات را از بعض ديگر محجوب و پنهان داشته است تا دانسته شود كه حجابى و پردهاى بين خودش و بين مخلوقاتش وجود ندارد مگر خود مخلوقاتش ( نفس مخلوقيّت و إنيّت آنها حجاب است ) . پروردگار من ربّ و آفريدگار بود در وقتى كه مربوب و آفريدهاى نبود . و معبود بود زمانى كه عابدى نبود . و عالم بود در زمانى كه معلومى نبود . و شنوا بود در زمانى كه شنيده شدهاى نبود .
1 - « پيوسته و هميشه سرور و سالار من به حمد و ستايش معروف است ، و پيوسته و هميشه سرور و سالار من به بخشش و جود موصوف است .
2 - و اى پروردگار من ، تو بودى در وقتى كه نورى نبود تا از آن بهره گيرند و روشن شوند و در وقتى كه تاريكيى نبود كه سراسر آفاق را فرا گرفته باشد .
3 - و پروردگار ما به خلاف جميع خلايق است و به خلاف تمام پندارها و خيالاتى كه در اذهان شكل مىگيرد و توصيف مىشود .
4 - و هر كس كه بخواهد از روى تمثيل او را به چيزى تشبيه نمايد ، با تنگى سينه و ضيق خناق ، دستهاى عجز وى بر كتفش با زنجير جهل بسته مىشود .
5 - و در بلنديهاى معارف ، امواج قدرت او چنان موج مىزند ، كه ديدگان بيناى روح و نفس ناطقه را كور مىكند .
6 - بنابر اين ، تو از كسى كه در دين جدل مىكند و تعمّق بىرويّه دارد و نفسش با شكّ و ريب آلوده است و رأى و پندار و انديشهاش معيوب و تباه و خراب
امام شناسى (فارسى) — صفحة 344
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٤٤