جوف او از اندوختن علم و معرفت بسيار ذخيره كننده و در درون خود پنهان سازنده است .
3 - اوست آن كس كه مردم مأمور شدهاند كه در موارد اختلافشان ، راضى شوند كه در امرشان يگانه قضاوت كننده باشد .
4 - اوست آنكه دربارهء وى گفته شده است : اگر او نبود و اگر علم او نبود ، مردم به هلاكت مىرسيدند و در فتنهء سخت و سهمگين فرو رفته و فاسد مىگشتند » .
تقدّم امير المؤمنين عليه السّلام در علم فصاحت و بلاغت
و از جملهء علوم ، علم فصاحت و بلاغت است . و امير المؤمنين عليه السّلام حظّ و بهرهاش از اين دو علم از همه بيشتر و سرشارتر بوده است . سيّد رضى گفته است : امير المؤمنين عليه السّلام شريعه و آبشخوار فصاحت و محلّ ورود در آن ، و منشأ و جاى رشد و نماى بلاغت ، و محلّ تولّد آن بوده است . مكنونات اين علوم از او به ظهور رسيده و قوانينش از او گرفته شده است .
جاحظ در كتاب « غرّه » گويد : امير المؤمنين عليه السّلام به معاويه نوشت : غرّك عزّك ، فصار قصار ذلك ذلّك . فاخش فاحش فعلك ، فعلّك تهدى بهذا ( بهدى - ظ ) « استبداد و خود منشى تو را فريفت و در نتيجه و نهايت ، ذلّت تو را به بار آورد . بنابر اين از كردار زشت خود بترس ، كه در اين صورت شايد به اين راهنمائى ،
هامش
« اوست كه داناترين آنهاست ، و در فقه و قضاوت استوارترين و مصيبترين آنهاست و كسى است كه فرمانبران و فرماندهان را مساوى قرار مىدهد . اوست كه در شهر علم است ، آن كه وجه نزول را بيان نموده و از خبرها و وقايع پرده بر مىدارد و تفسير مىكند » . و بيت 16 تا 19 آن همين چهار بيتى است كه ما از « مناقب » در متن ذكر نموديم مگر در بعضى از كلمات مختصر اختلافى دارد ، مثلا در بيت اول بجاى حوله ، قوله آورده است و در بيت دوم بجاى خفّاء با خاء معجمه و تشديد فاء ، حفاء با حاء مهمله و تخفيف فاء ، و در بيت چهارم بجاى عاثوا با ثاء مثلثة ، عانوا با نون ضبط نموده است .