آن حضرت را اخذ كردهاند « 1 » .
اين آيات در ابتداى سورهء الذّاريات است :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ، وَ الذَّارِياتِ ذَرْواً ، فَالْحامِلاتِ وِقْراً ، فَالْجارِياتِ يُسْراً ، فَالْمُقَسِّماتِ أَمْراً ، إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ ، وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ
« 2 » « سوگند به آنان كه مىپراكنند پراكندنى ، پس سوگند به آنان كه بار سنگين را در پشت و يا در شكم خود حمل مىكنند . پس سوگند به جارىشوندگان و راه افتادگانى به راحتى و آسانى ، پس سوگند به آنان كه امر را تقسيم مىنمايند ، كه آنچه را به شما وعده داده شده راست است و تحقيقا قيامت و روز جزا برپاست » .
علّامهء طباطبائى - قدّس الله نفسه الزكيّه - در تفسير فرمودهاند : الذّاريات جمع الذّارية است از گفتارشان كه مىگويند : ذرت الرّيح التّراب تذروه ذروا ، يعنى باد خاك را پراكند و در هوا منتشر ساخت . و وقر با كسره و سكون ، سنگينى بار است در پشت يا در شكم . و در اين آيات ، قسم دنبال قسم ، براى تأكيد دنبال تأكيد است براى آنچه دربارهء آن قسم خورده مىشود و آن جزاى اعمال است . بنابر اين و الذّاريات ذروا سوگند است به بادهائى كه خاك را مىپراكنند و در هوا منتشر مىكنند .
و فالحاملات وقرا با فائى كه مفيد تأخير است و ترتيب را مىرساند عطف است بر الذّاريات و سوگند است به ابرهائى كه سنگينى آب را بر مىدارند و حمل مىنمايند . و فالجاريات يسرا عطف است بر آن و سوگند است به كشتىهائى كه به آسانى و سهولت در دريا راه مىروند . و فالمقسّمات أمرا عطف است بر ما سبق و سوگند است به فرشتگانى كه به امر خدا عمل مىكنند و آن امر را به اختلاف مقامات و درجات خود قسمت مىنمايند . زيرا امر خداوند تعالى صاحب عرش چه در مقام خلق و آفرينش و چه در مقام تدبير و ادارهء امور ، واحد است و اختلافى در
هامش
( 1 ) - « مناقب » ابن شهرآشوب ، طبع سنگى ، ج 1 ، ص 267 و 268 .
( 2 ) - آيه 1 تا آيه 6 ، از سورهء 51 : الذاريات .