الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوها
« 1 » « هيچيك از قريهها و شهرها نيست مگر آنكه ما قبل از روز قيامت اهل آنجا را هلاك مىكنيم و يا عذاب مىنمائيم . » سؤال شد ، حضرت در ضمن خبر طويلى كه ما قدرى از آن را انتخاب كرديم فرمودند : سمرقند و جاح و خوارزم و اصفهان و كوفه به دست تركها خراب مىشود ، و همدان و رى به دست ديلميان ، و طبريّه و مدينه و فارس با قحطى و گرسنگى ، و مكّه به دست حبشيان ، و بصره و بلخ به واسطهء غرق شدن ، و سند به واسطهء غلبه هند ، و هند به واسطهء غلبهء تبّت ، و تبّت به واسطهء غلبهء چين ، و بذشجان و صاغانى و كرمان و بعضى از شام به واسطهء سمهاى اسبان و كشتار در آن ، و يمن از غلبهء ملخ و غلبهء سلطان ، و سجستان و بعضى از شام به واسطهء غلبهء زنج ، و شومان به واسطهء مرض طاعون ، و مرو با بادهاى رمل انداز ، و هرات با غلبهء مارها ، و نيسابور به واسطهء انقطاع خير و بركت ، و آذربيجان با سمهاى اسبان و صاعقهها ، و بخارا با غرق شدن و گرسنگى ، و حلم و بغداد يصير عاليها سافلها « 2 » « حلم و بغداد ، آنطور واژگون شود كه بالايش زير و زيرش بالا رود » .
و از جملهء اخبار امير المؤمنين عليه السّلام به مغيبات و ملاحم ، مطالبى است كه در خطبهء لؤلؤيّه ذكر شده است . اين خطبه از خطب مهمّ حضرت است كه شيخ أجلّ علىّ بن محمّد بن على خزّار رازى قمّى در كتاب « كفاية الأثر فى النّصوص على الأئمّة الاثنى عشر » « 3 » با سند متّصل خود ، از علىّ بن حسن بن مندة ، از محمّد بن
هامش
( 1 ) - آيه 58 ، از سورهء 17 : اسراء .
( 2 ) - « مناقب » طبع سنگى ، ج 1 ، ص 431 و « بحار الانوار » طبع كمپانى ، ج 9 ، ص 588 و در شرح اين عبارات گويد : فيروزآبادى گويد : نجد الجاح موضعى است در يمن ، و روضة خاخ بين مكه و مدينه است . و گويد : صغانيان محلّ بزرگى است از قراء در ماوراء النهر . و صاغانى معرّب جغانيان است ، و بعضى از الفاظ حديث معنايش مشخص نيست .
( 3 ) - ابن شهرآشوب در « معالم العلماء » ص 63 در تحت شمارهء 466 گويد : على بن محمّد بن على خزّاز رازى و يقال له القمّى ، له كتب فى الكلام و فى الفقه ، من كتبه « الاحكام الشرعية على مذهب