است و نمىميرد تا آنكه رئيس لشكر ضلالت گردد و آن لشكر را بياورد ، و صاحب لواء و پرچمدار آن لشكر حبيب بن جمار « 1 » است .
مردى از پاى منبر برخاست ، و گفت : اى امير المؤمنين من از شيعيان تو هستم و من از محبّان و دوستان تو هستم . حضرت فرمود : و من أنت « تو كيستى » ؟ گفت : أنا حبيب بن جمار « حبيب بن جمار من هستم » . حضرت فرمود : إيّاك أن تحملها ، و لتحملنّها فتدخل بها من هذا الباب - و أومأ بيده إلى باب الفيل « مبادا تو پرچم ضلالت را حمل كنى ، و البته تو خواهى حمل كرد . و آن پرچم را از اين در داخل مىكنى - و حضرت در مسجد كوفه با دست راست اشاره نمودند به باب الفيل ( باب فيل يكى از درهاى مسجد كوفه است » .
چون امير المؤمنين عليه السّلام به شهادت رسيدند و امام حسن عليه السّلام هم بعد از او شهيد شدند و حضرت امام حسين عليه السّلام ظهور نموده و آن قضايا واقع شد ، ابن زياد ، عمر بن سعد را براى جنگ با حسين عليه السّلام فرستاد و خالد بن عرفطه در مقدمهء لشكر ابن سعد بود ، و حبيب بن جمار صاحب رايت و پرچمدار لشكر بود . حبيب بن جمار لواى جنگ را آورد تا از باب الفيل داخل مسجد كرد .
هامش
وادى القرى آمدهام و ديدم كه خالد بن عرفطه در آنجا مرده است ، تو براى او استغفار كن . على گفت : نمرده است » . در اينجا ابن حجر تمام قضيهء خالد بن عرفطه و حبيب بن جمار را كه ما از « ارشاد » شيخ مفيد نقل كرديم ، با همان عبارت نقل مىكند .
( 1 ) - ما در هيچيك از معاجم رجال شخصى را به نام حبيب بن جمار كه پدرش جمار با جيم معجمه باشد نيافتيم . در « اصابه » كه شرح حال و ترجمهء خالد بن عرفطه را ذكر كرده است او را حبيب بن حمار با حاء مهمله از شيخ مفيد نقل كرده است ولى در همين كتاب « الاصابة » ج 1 ، ص 305 آن را با حبيب بن حمّاد أسدى با حاء و دال مشدّد ضبط كرده است و گفته است : از اصحاب پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بوده و در سفرهاى حضرت با رسول خدا حضور داشته است و روايتى را هم از رسول خدا نقل مىكند . و از آنجا كه صاحب « اصابه » مىگويد : و از براى او داستانى است كه در ترجمه حال خالد بن عرفطه مىآيد ، معلوم مىشود كه آن پرچمدار خالد همين حبيب بن حمّاد بوده است .