روايت كردهاند ، أمّا سيوطى از حاكم در « مستدرك » از جابر روايت كرده است كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : عَلِىٌ إمَامُ الْبَرَرَةِ ، وَ قَاتِلُ الْفَجَرَةِ ، مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ ، مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ . « 1 »
و أمّا ابن عساكر در « تاريخ دمشق » از جابر آورده است كه : قال رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم : عِلِى إمَامُ الْبَرَرَةِ ، وَ قَاتِلُ الْفَجَرَةِ ، مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ ، مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَه . « 2 »
و امّا مير سيد على همدانى در كتاب « مَوَدَّة القربى » در « الْمَودَّةُ الْخَامِسَةُ » آورده است كه جابر گفت :
سمعتُ رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم يقول يوم الحُدَيبِيةِ وَ هُوَ أخِذٌ بِيدِ على : هَذَ إمَامُ الْبَرَرَةِ ، وَ قَاتِلُ الْكَفَرَةِ ، مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ ، مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ ، يمُدُّ بِهَا صَوْتَهُ . « 3 » و امّا ابن حجر ، در كتاب « الصّواعق المحرقة » ص 75 گويد : حاكم از جابر با سند خود تخريج كرده است . و ليكن در نسخة چاپى كه از « مستدرك » حاكم در دست ماست ، در ج 3 ص 129 اين حديث را حاكم از جابر با عبارت أميرُ الْبَرَرة تخريج كرده و آن را صحيح شمرده است . و احتمال دارد كه در نسخهء خطّى ابن حجر إمامُ البررَة بوده است و در طبع تصحيف شده باشد ؛ و شاهد آنكه در هامش همين صفحه براى نشان دادن روايت ، به عنوان علامت با خطّ درشت نوشته شده است : كان علىٌّ رَضِى اللهُ عنه إمامَ البَرَرة . و نيز ذهبى در « تلخيص المستدرك » در ذيل همين صفحه با عبارت إمامُ الْبَرَرة آورده است .
و أمّا ملّا على متّقى هندى ، در « كنز العمّال » از طبع حيدرآباد ( طبع دوّم ) ج 12 ، ص 203 ، از « مستدرك » از جابر روايت كرده است .
و ابن مغازلى با سه سند ، و خوارزمى و حمّوئى هر يك با يك سند متّصل از أبومعاويه ، از أعمش ، از مجاهد ، از ابن عبّاس روايت كردهاند كه او گفت : قَالَ رَسُولُ اللهُ صَلَّى اللَهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ : أنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِى بَابُهَا ، فَمَنْ أرَادَ الْعِلْمَ فَلْيأْتِ الْبَابَ . « 4 »
و ابن مغازلى با سند متّصل خود از على بن عمر ، از پدرش ، از حذيفه از على بن أبى طالب عليه السّلام روايت كرده است كه : قال رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم :
أنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِى بَابُهَا ، وَ لَا تُوْتَى الْبُيوتُ إلَّا مِنْ أبْوَابِهَا . « 5 »
هامش
( 1 ) - « جامع الصغير » ، باب عين ، ص 66 .
( 2 ) - « تاريخ دمشق » ترجمهء إمام على بن أبى طالب ، بنا بر حكايتى كه بدين عبارت در كتاب « الإمام المهاجر » تأليف محمّد ضياء شهاب ، و عبد الله بن نوح ، كه در أحوال أحمد بن عيسى بن محمّد بن العريضى بن الإمام جعفر الصّادق عليه السّلام نگارش يافته است ، در ص 154 از ابن عساكر از جابر روايت كرده است ، آمده است .
( 3 ) - اين كتاب ضمن كتاب « ينابيع المودّة » ذكر شده است . از طبع أوّل إسلامبول سنهء 1301 ص 250 ، و از طبع هفتم نجف سنهء 1384 ص 296 .
( 4 ) - « غاية المرام » ج 2 ، ص 520 ، حديث شمارهء 2 و شمارهء 4 و شمارهء 5 و شمارهء 8 و شمارهء 9 از غامّه . و « تاريخ دمشق » ترجمهء الإمام أمير المؤمنين ( ع ) ج 2 ، ص 466 و 467 حديث 985 و 986 و 987 ، « مناقب » ابن مغازلى ص 81 تا 83 ، حديث 121 و 123 و 124 .
( 5 ) - « غاية المرام » ج 2 ، ص 520 حديث شمارهء 3 از عامّه و « مناقب » ابن مغازلى ص 82 حديث 122 .