فَمَنْ أَرادَ الْعِلْمَ فَلْيأْتِ الْبَابَ . « 1 »
« رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم بازوى على عليه السّلام را گرفت و گفت : اين است أمير نيكوكاران ؛ و كشندهء كافران ؛ مورد نصرت خدا قرار گيرد هر كه وى را نصرت كند ؛ و مورد خذلان و پستى خدا قرار گيرد هر كه وى را مخذول و بى ياور گذارد . سپس صداى خود را بدين گفتار بلند كرد كه : من شهر علمم و على دَرِ آن است ؛ بنابراين هر كه طالب علم باشد بايد از اين دَرْ بيايد ! »
و از « مناقب » ابن مغازلى با سند متّصل خود از جابربن عبد الله أنصارى روايت است كه مىگفت : در روز غزوهء حُدَيبيّه شنيدم كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم وَ هُوَ أخِذٌ بِضَبْعِ عَلِى بْنِ أَبِيطالِبٍ عَلَيهِ السَّلَامُ وَ قَالَ : هَذَا أمِيرُ الْبَرَرَةِ ؛ وَ قَاتِلُ الْفَجَرَةِ ؛ مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ ، مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ ؛ ثُمَّ مَدَّ بِصَوْتِهِ ، فَقَالَ : أنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِى بَابُهَا فَمَنْ أَرَادَ الْعِلْمَ فَلْيأْتِ الْبَابَ « 2 »
« در حالى كه بازوى على بن أبى طالب عليه السّلام را گرفته بود ، اين عبارات را گفت . »
بايد دانست كه در اين دو روايت رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم أمير المؤمنين عليه السّلام را به أمِيرُ الْبَرَرَة ( أمير و فرماندهء نيكوكاران ) ياد كرده است ؛ همچنانكه در « مناقب » ابن شهرآشوب گويد كه : خطيب در تاريخ خود كه تاريخ بغداد است در سه جا گفته است كه در روز حُدَيبيّه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم أخِذٌ بِيدِ عَلِى ، وَ قَالَ : هَذَا أمِيرُ الْبَرَرَةِ ، وَ قَاتِلُ الْكَفَرَةِ ، مَنْصُورٌ مَنْ نَصَرَهُ ، وَ مَخْذُولٌ مَنْ خَذَلَهُ ، يمُدُّ بِهَا صَوْتَه . « 3 »
و ليكن سيوطى و ابن عساكر و امير سيد على همدانى و ابن حجر هيتمى و ملّا على متّقى هندى با عبارت هَذَا إمامُ الْبَرَرَةِ ( اين است إمام و پيشواى نيكوكاران )
هامش
( 1 ) - « غاية المرام » ج 2 ، باب 29 ، ص 520 ، حديث أوّل از عامّه ، « مناقب » ابن مغازلى ص 80 حديث شمارهء 120 و در اين جا راوى را عبد الرحمن بن بَهمان ذكر كرده است . و سيوطى در « اللألى المصنوعة » ج 1 ، ص 330 از طبع بيروت آورده است .
( 2 ) - « غاية المرام » ج 2 ، باب 29 ، ص 520 ، حديث ششم از عامّه . « مناقب » ابن مغازلى ص 84 ، حديث 125 .
( 3 ) - « مناقب » طبع سنگى ، ج 1 ، ص 548 و ص 549 .