« آيا آن كسى كه هدايت به سوى حقّ مىكند ؛ سزاوارتر است كه متابعت شود ؛ يا آن كسى كه نمىتواند هدايت كند مگر اينكه خودش هدايت شود ؟ ! پس پاسخ آن در نزد شما چيست ؟ ! شما چگونه در اين باره حكم مىكنيد ؟ ! »
بارى أمير المؤمنين على بن أبى طالب دريائى بود بيكران ، و بحرى موّاج ، از علم و فهم و درايت ؛ و عالم بشريّت با كنار زدن او از صحنهء تدبير ، و ادارهء أمر اجتماع ، و تكفّل تربيت بنى نوع آدمى را به مقام كمال ، ضررى جبران ناپذير ، و خسارتى شگرف را بر خود تحميل كرد ؛ و آنها كه متصدّى مقام وى شدند ؛ و اين كرسى را شاغل گشتند ، چيزى جز زبونى و عجز و جهل و وحشت و دهشت را براى عالم بشريّت به ارمغان نياوردند .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 302
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٠٢