لوآء او هستند .
سوم آنكه : او در آبشخوار حوض من ايستاده است ، هر كس را از امَّت من بشناسد ، سيراب مىكند .
چهارم آنكه : او پوشندهء عورت من ، و تسليم كننده و سپارندهء من است به پروردگار من وقت مردن .
پنجم آنكه : من از او بيم آن را ندارم كه بعد از ايمان كافر شود ؛ و بعد از إحصان و عصمت زنا كند . »
أحمد اين حديث را در « كتاب فضائل » ذكر كرده است .
خبر بيستم : از براى جماعتى از اصحاب رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم درهائى بود كه از خانه هايشان به مسجد رسول خدا باز مىشد ؛ آن حضرت روزى فرمود :
سُدُّوا كُلَّ بَابٍ فِى الْمَسْجِدِ إلَّا بَابَ عَلِىٍّ !
« تمام درهائى كه به مسجد باز مىشود ، ببنديد ؛ مگر در على را ! » و همهء درها را بستند ؛ و در اين باره جماعتى به نحو اعتراض سخن گفتند ؛ تا به گوش آن حضرت رسيد ؛ و در ميان آن جماعت برخاست و گفت :
إنَّ قَوْمًا قَالُوا فِى سَدِّ الْأبْوَابِ وَ تَرْكِى بَابَ عَلِىٍّ ؛ إنِّى مَا سَدَدْتُ وَ لَا فَتَحْتُ ؛ وَ لَكِنِّى أُمِرْتُ بِأمْرٍ فَاتَّبَعْتُهُ .
« جماعتى راجع به بستن درها ، و بازگذاشتنِ من درِ على را گفتگو كردهاند . من نه درى را بستهام ؛ و نه باز گذاردهام ، و ليكن أمرى به من شده است ، و من از آن متابعت نمودهام . »
اين روايت را أحمد در « مُسْنَد » كراراً ذكر كرده است ؛ و در كتاب « فضائل » همچنين آورده است .
خبر بيست و يكم : در غَزوهء طائف ، رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ، على را فرا خواند ؛ و با او مدّتى به طور رازگوئى و پنهانى سخن گفت ؛ و اين نَجْوى و رازگوئى طول كشيد ؛ به طوريكه براى بعضى از صحابه ناپسند آمد .
يك نفر از آن جماعت گفت : لَقَدْ أطَالَ الْيَوْمَ نَجْوَى ابْنِ عَمِّهِ « امروز نجواى با پسر عموى خود را طول داد . »
امام شناسى (فارسى) — صفحة 297
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٩٧