من و پسر عمّ من على ابن أبى طالب ! دوست ندارد وى را مگر مؤمن . و دشمن ندارد وى را مگر منافق ؛ كسى كه او را دوست داشته باشد ؛ حقّاً مرا دوست داشته است ؛ و كسى كه دشمن دارد او را حقّاً مرا دشمن داشته است ؛ و كسى كه مرا دشمن دارد خداوند او را به آتش عذاب مىكند . »
اين خبر را أحمد در كتاب « فضائل على عليه السّلام » آورده است .
خبر هجدهم : الصِّدِّيقُّونَ ثَلَاثَةٌ : حَبِيبُ النَّجَّارِ ، الَّذى جَاءَ مِنْ أقْصَى الْمَدِينَةِ يسْعَى ؛ وَ مؤمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ الَّذِى كَانَ يَكْتُمُ إيمَانَهُ ؛ وَ عَلِىُّ بْنُ أبيطَالِبٍ ؛ وَ هُوَ أفْضَلُهُمْ .
« صدّيقين سه نفر هستند ؛ حبيب نجّار كه شتابان از دور دستترين نقطهء شهر آمد ؛ و مؤمن آل فرعون كه ايمان خود را پنهان مىداشت ؛ و على بن أبى طالب . و على أفضل آنهاست . »
أحمد در كتاب « فضائل على عليه السّلام » اين روايت را آورده است .
خبر نوزدهم : أُعْطِيتُ فِى عَلِىٍّ خَمْسًا ، هُنَّ أحَبُّ إلَىَّ مِنَ الدُّنْيَا وَ مَا فِيهَا ؛ أمَّا وَاحِدَةٌ فَهُوَ كَابٌ « 1 » بَيْنَ يدَىِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى يَفْزُغَ مِنْ حِسَابِ الْخَلائقِ . وَ أمَّا الثَّانِيَةُ فَلِواءُ الْحَمْدِ بِيَدِهِ ، أدَمُ وَ مَنْ وَلَدَ تَحْتَهُ . وَ أمّا الثَّالِثَةُ فَوَاقِفٌ عَلَى عَقْرِ حَوْضِى ، يسْقِى مَنْ عَرَفَ مِنْ امَّتِى . وَ أمَّا الرَّابِعَةُ فَسَاتِرُ عَوْرَتِى وَ مُسَلِّمِى إلَى رَبِّى .
وَ أمَّا الْخَامِسَةُ فَإنِّى لَسْتُ أخْشَى عَلَيهِ أنْ يعُودَ كافِرًا بَعْدَا إيمَانٍ ، وَ لَا زَانِياً بَعْدَ إحْصَانٍ .
« پنج چيز دربارهء على به من داده شده است كه آنها در نزد من از دنيا و آنچه در دنياست ، محبوب ترند :
أوّل آنكه : او در برابر دو دست جلال و جمال خداوند عزّ و جلّ ، پيوسته فنجان فنجان ، از شرابهاى بهشتى مىآشامد ( يا در برابر خدا به حالت سجده در مىآيد ) تا خدا از حساب خلايق در روز قيامت فارغ گردد .
دوّم آنكه : لِوآء و پرچم حمد در دست اوست ؛ آدم و أولاد آدم همگى در زير
هامش
( 1 ) - كابٌ در أصل كاوبٌ بوده است ، اسم فاعل از كابَ يكوبُ كوْبًا كه عين الفعل آن براى اختصار حذف شده . و أقرب آن است كه كابٍ اسم فاعل از مادّهء كبو باشد .