بسيار تاريك بود و گود بود ؛ از آن چاه پائين رفت .
خداوند به جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل وحى فرستاد كه : براى نصرت محمّد و برادرش و حزبش ، آماده شويد .
آنها از آسمان به زير آمدند . و يك صداى توأم با إبهامى داشتند كه هر كس مىشنيد ، مىترسيد .
چون به محاذات چاه رسيدند ، به جهت بزرگداشت و تجليل از مقام على همگى به او سلام كردند . »
اين روايت را أحمد در كتاب « فضائل على عليه السّلام » آورده است ؛ و در طريق ديگرى كه از أنس بن مالك است ؛ اين عبارت را اضافه دارد كه : لَتُؤتَيَنَّ يا عَلِىُّ يوْمَ الْقِيمَةِ بِنَاقَةٍ مِنْ نُوقِ الْجَنَّةِ فَتَرْكَبُهَا ، وَ رُكْبَتُكَ مَعَ رُكْبَتى ؛ وَ فَخِذُكَ مَعَ فَخِذِى ؛ حَتَّى تَدْخُلَ الْجَنَّةَ !
« اى على ، در روز قيامت يك ناقه از ناقههاى بهشت ، براى تو آورده مىشود ؛ و تو بر آن سوار مىشوى ؛ به طورى كه زانوى تو با زانوى من است ؛ و رانِ تو با رانِ من است ؛ بدون هيچ گونه تأخّرى ؛ تا داخل بهشت مىشوى ! »
خبر هفدهم : در روز جمعهاى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم خطبهاى خواند ؛ و گفت : أيُّهَا النَّاسُ قَدَّمُوا قُرَيْشًا وَ لَا تَقْدُمُوهَا ! وَ تَعَلَّمُوا مِنْهَا وَ لَا تُعَلِّمُوهَا !
قُوَّةُ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ تَعْدِلُ قُوَّةَ رَجُلَيْنِ مِنْ غَيْرِهِمْ ؛ وَ أمَانَةُ رَجُلٍ مِنْ قُرَيْشٍ تَعْدِلُ أمَانَةَ رَجُلَيْنِ مِنْ غَيْرِهِمْ .
أيَّهُا النَّاسُ أُوصِيكُمْ بِحُبِّ ذِى قُرْبَاهَا : أخى وَ ابْنِ عَمِّى عَلِىِّ بْنِ أَبِيطَالِبٍ ! لَا يُحِبُّهُ إلَّا مُؤْمِنٌ وَ لَا يُبْغِضُهُ إلَّا مُنَّافِقٌ ؛ مَنْ أحَبَّهُ فَقَدْ أحَبَّنِى ؛ وَ مَنْ أبْغَضَهُ فَقَدْ أبْغَضَنِى ؛ وَ مَنْ أبْغَضَنِى عَذَّبَهُ اللهُ بِالنَّارِ .
« اى مردم ! قُريش را مقدّم داريد ؛ و خودتان از آنها جلو نيفتيد ! از آنها ياد بگيريد ؛ و چيزى به آنها ياد ندهيد . قوّت يك مرد از قُرَيش معادل قوّت دو مرد از غير قريش است ؛ و أمانت دارى يك مرد از قريش معادل أمانت دارى دو مرد از غير قريش است .
اى مردم ! شما را توصيّه مىكنم به محبّت صاحب قرابت من از قريش : برادر
امام شناسى (فارسى) — صفحة 295
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٩٥