على بن أبى حَمْزَة ، از حَسَن بن محمّد بن عَبْدالكريم أبِى عَلِى ، از مُفَضَّل بن عُمَر ، از جَابِر جُعْفِى روايت مىكند كه : قال : قال أبوعبد الله عليه السّلام للمفضّل :
كَمْ بَيْنَك وَ بَيْنَ قَبْرِ الْحُسَينِ عَلَيه السَّلَامُ ؟ قُلْتُ : بِأبِى أنْتَ وَ أُمِّى ! يوْمٌ وَ بَعْضُ يَوْمٍ آخَرَ ! قَالَ : فَتَزُورُهُ ؟ فَقَالَ : نَعَمْ ! قَالَ : فَقَالَ : ألَا ابَشِّرُكَ ؟ ألَا أُفَرِّحُكَ بِبَعْضِ ثَوَابِهِ ؟
« كه او گفت : حضرت صادق عليه السّلام به مفضّل گفتند : چقدر منزل تو با قبر حسين عليه السّلام فاصله دارد ؟ گفت : پدرم و مادرم فدايت شود ؛ يك روز و مقدارى از روز ديگر ! حضرت گفتند : آيا حسين را زيارت مىكنى ؟ گفت : آرى ! حضرت گفتند : آيا مىخواهى من ترا به بعضى از ثوابهاى آن بشارت دهم ، آيا مىخواهى ترا بدان مسرور و خشنود سازم ؟ »
من گفتم : آرى فدايت شوم ! حضرت گفتند : چون يك نفر از شما در مقدّمات سفر كربلا افتد ؛ و در تجهيز آن بر آيد ، و آماده گردد ؛ فرشتگان سماوى بدين جهت به همديگر بشارت مىدهند ؛ و چون سواره و يا پياده از منزلش بيرون آيد ؛ خداوند چهار هزار مَلك از ملائكه خود را بر او مىگمارد ؛ تا بر او صلوات بفرستند تا به قبر حسين عليه السّلام برسد .
در اينجا حضرت دستور ، و كيفيّت دخول ، و مَتْنِ زيارت را بيان مىكنند ؛ و پس از تمام شدن زيارت مىگويند : ثُمَّ تَمْضِى إلَى صَلَوتِكَ . وَ لَك بِكُلِّ رَكعَةٍ رَكَعْتَهَا عِنْدَهُ كَثَوَابِ مَنْ حَجَّ ألْفَ حِجَّةٍ وَ اعْتَمَرَ ألْفَ عُمْرَةٍ ، وَ أعْتَقَ ألْفَ رَقَبَةٍ ، وَ كَأنَّمَا وَقَفَ فِى سَبِيلِ اللهِ ألْفَ مَرَّةٍ مَعَ نَبِىٍّ مُرْسَلٍ - الحديث . « 1 »
« و پس از آن براى خواندن نمازت رهسپار مىشوى ! و از براى تو ، به پاداش هر ركعت نماز كه در نزد حسين بخوانى ؛ ثواب كسى را مىدهند كه : هزار مرتبهء حجّ ،
هامش
( 1 ) - « كامل الزّيارات » ، از ص 205 تا ص 207 ؛ و مجلسى - رضوان الله عليه - در « بحار الأنوار » ، در كتاب « مزار » ، از طبع كمپانى ، ج 21 ، ص 146 و 147 و از طبع حروفى ج 101 ص 82 از ابن قولويه روايت كرده است . و مرحوم شيخ عبد الحُسين أمينى تبريزى ، صاحب « الغدير » ، در تعليقهء آن گفته است : ظاهراً كلمهء مفضّل در خطاب حضرت ، اشتباه است ، يا از راويان و يا از ناسخان اين اشتباه رخ داده است ؛ و صحيح جابر است ، همچنانكه در مزار كبير مشهدى با اسناد خود روايت كرده است ؛ و در آن مفضّل نيست ؛ و همچنين در روايت ابن طاووس در كتاب « مزار » او ، از جابر آورده ، و مخاطب به خطاب اوست .