وَ اخْرِجَهُمْ . وَ اللهِ مَا أخْرَجْتُهُمْ وَ اسْكَنْتُهُ بَلِ اللهُ أخْرَجَهُمْ وَ أسْكَنَهُ . إنَّ اللهَ عَزّ وَ جَلَّ
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
« 1 » ، ثُمَّ امَرَ مُوسَى انْ لَا يسْكُنَ مَسْجدَهُ وَ لَا ينْكِحَ فيهِ وَ لَا يدْخُلَه جُنُبٌ إلَّا هَارُون وَ ذُرِّيتُه .
وَ إنَّ عَلياً مِنّى بِمِنْزِلَةِ هارونَ مِن موسى وَ هُوَ اخى دونَ اهْلى ؛ وَ لا لِاحَدٍ انْ ينْكِحَ فيهِ النِّساءَ إلّا عَلِىٌّ وَ ذُرِّيتُهُ . فَمَنْسَاءَهُ فَهَيهُنَا ؛ وَ اشَارَ بَيدِه نَحْو الشَّامِ . « 2 »
« رسول خدا « صلّى اللهعليه و آله و سلّم » براى خطبه به پا خاست و گفت : مردمانى نمىتوانند در خود ببينند كه من علىّ را در مسجد جا دادم ؛ و آنها را بيرون كردهام . سوگند به خداوند كه : من ايشان را خارج نكردهام و علىّ را جا داده باشم ؛ بلكه خداوند آنها را خارج كرد و علىّ را جا داد .
خداوند عزّ و جلّ به موسى و برادرش وحى كرد كه در شهر مصر براى قوم خود خانههائى تهيّه كنيد ؛ و آنها را در آن خانهها جا دهيد ؛ تا سُكْنى بگيرند ؛ و شما دو نفر و سايرين خانههاى خود را قبلهء خانههاى يكديگر قرار دهيد ؛ و إقامهء نماز كنيد ! و سپس خداوند به موسى أمر كرد تا كسى در مسجدش مسكن نكند ؛ و نيز نكاح ننمايد ؛ و جُنُب داخل نشود مگر هارون و ذُرّيّهء او را ؛ و حقّاً منزلهء على با من
هامش
( 1 ) - آيه 87 ، از سورهء 10 : يونس :وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ، علّامه - طباطبائى رضوان الله عليه - در تفسير اين كريمهء مباركه در « الميزان » ج 1 ، ص 117 گفتهاند : تبوّى مسكن و منزل گزيدن است و مصر شهر فرعون است ، و قبله در اصل براى بيان نوع است مثل جِلْسَه يعنى حالتىكه به واسطهء آن تقابل بين چيزى با غير آن پيدا مىشود و بنابر اين مصدر است كه به معناى فاعل آمده است يعنى خانههاى خود را متقابل هم قرار دهيد تا بعضى از آنها روبهروى بعض دگر باشد و در يك جهت قرار گيرد . و غرض از اين دستور آن بود كه موسى و هارون بتوانند آنها را تبليغ كنند و آنها هم بتوانند نماز خود را به جماعت انجام دهند همانطور كه دلالت و يا اشعار دارد فقرهء بعد كه : و أقيمواالصّلوة زيرا كه بعد بلافاصله آمده است . تا آنكه مىفرمايد : معنى اين است كه ما به موسى و برادرش وحى كرديم كه براى قوم خود منزلهائى براى سكونت آنها درست كنيد كه خانه باشد . و گويا بنى اسرائيل تا آنزمان مانند هيئت بيابانىها در چادر بوده و يا زندگى مشابه آن را داشتند . و شما دو نفر و قوم شما خانههايتان را متقابل هم در جهت واحدى قرار دهيد تا بعضى از شما بهدينوسيلهء بتواند با بعضى ديگر ارتباط برقرار كند و أمر تبليغ و مشورت و اجتماع در نمازها ممكن باشد و اقامهء نماز كنيد و اى موسى تو مؤمنين را بشارت بده به اينكه خدا ايشان را به زودى از فرعون و قومش نجات مىدهد .
( 2 ) - « غاية المرام » ص 143 ، حديث پنجاه و دوّم از خاصّه .