حضرت گفتند : گفتار خداوند تعالى كه :
وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُيُوتاً وَ اجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
و در اين آيه منزلهء هارون نسبت به موسى وارد است ؛ و نيز منزلهء على نسبت به رسول خدا « صلّى الله عليه و آله و سلّم » وارد است .
و از اينجا گفتار رسول خدا روشن مىشود كه گفت : إنَّ هَذَا الْمَسْجِدَ لَا يحِلُّ إلَّا لِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ « اين مسجد حلال نيست مگر براى محمّد و آل محمّد . »
علماء گفتند : اى أبوالحسن اين شرح و اين بيان جائى يافت نمىشود مگر در نزد شما جماعت أهل بيت رسول الله « صلّى الله عليه و آله و سلّم » . و كيست كه بتواند براى ما آن را إنكار كند ، در حالىكه رسول خدا گفت : أنَا مَدِينَةُ العِلمِ وَ عَلِىٌ بَابُها « من شهر علم هستم ؛ و علىّ دَرِ آن است » فَمَن أرَادَ الْحِكْمَةَ فَليأتِهَا مِن بَابِهَا « و كسى كه در جستجوى حكمت باشد ، بايد از دَرِ آن وارد شود . »
آنگاه حضرت رضا « عليه السّلام » گفتند : در آنچه ما توضيح داديم ، و شرح نموديم از فضل و شرف و تقدّم و اصطفاء ( برگزيدگى ) و طهارت ، كسى را ياراى إنكار آن نيست ؛ مگر شخص معاند و دشمن خداوند تعالى الْحَمْدُ لِلّهِ عَلَى ذَلِكَ و اين همان جهت چهارم بود در فرق بين عترت و امَّت . و امّا جهت پنجم تا آخرحديث . « 1 » و « 2 »
هامش
( 1 ) - « غاية المرام » ، ص 135 ، حديث سى و چهارم از خاصّه .
( 2 ) - و خوارزمى ، در « مناقب » طبع نجف ، ص 60 با سند متّصل خود از جابر بن عبد الله روايت كرده است كه قال : جاءنا رسول الله « صلّى الله عليه و آله و سلّم » و نحن مضطجعون فى المسجد و فى يده عسيب رطب . قال : ترقدون فى المسجد ؟ قلنا : قد أجفلنا و أجفل علىّ معنا ، فقال رسول الله « صلّى الله عليه و آله و سلّم » تعال يا علىّ ! انّه يحلّ لك فى المسجد ما يحلّ لى و امّا ترضى أن تكون منّى بمنزلة هارون من موسى إلّا انّه لا نَبىّ بعدى ؟ ! و الذى نفسى بيده إنّك لذائد عن حوضى يوم القيمة تذود عنه رجالًا كما يذاد البعير الضّالُّ عن الماء بعَصىْ لك من عَوْسَج كأنى أنظر إلى مقامك من حوضى . « جابر گفت : ما در مسجد رسول خدا به پهلو خوابيده بوديم كه رسول خدا به نزد ما آمد و در دست او شاخهء تازهاى از درخت خرما بود . گفت : شما در مسجد مىخوابيد ؟ ما همگى با سرعت برخاستيم و به طور فرار دور شديم . و علىّ هم با همين گونه با سرعت دور شد . رسول خدا به على گفت : بيا اى علىّ ! براى تو در مسجد حلال است آنچه را كه براى من حلال است . آيا راضى نيستى كه گذشته از جهت نبوّت كه پس از من نيست ، تو به منزلهء هارون با موسى نسبت به من بوده باشى ؟ سوگند به آن كه جان من در دست اوست تو دور كنندهء از حوض من هستى در روز قيامت . دور