1 - پيامبر گفت : هر كس كه مرا مولاى خود مىبيند ؛ بايد در امروز حَيْدر را مولاى خود ببيند !
2 - بار پروردگارا ! اين أمانتى است كه از تُست و به سوى تُست ؛ و أمين جبرائيل آنرا به نزد من آورده است !
3 - بار پروردگارا ! ولايت آنكس را بر عهده بگير كه آنكس غير از على را وَلىِّ خود نداند ؛ و دشمن بدار آنكس را كه او را دشمن دارد .
4 - پس جواب پيغمبر را به بَهْ بَهْ ( آفرين آفرين بر تو إى علىّ ) دادند ؛ در حالىكه كانون دلها و انديشههاى ايشان در كورههاى گداخته عداوت و دشمنى غليان مىكرد .
5 - ايشان در آن موقعيّت غير از پذيرائى با گفتار چارهاى نداشتند ؛ و اگرچه قصدشان و نيّتشان خلاف آن بود .
تا مىرسد به اينجا كه مىگويد :
إنْ تَنَاسَيْتُمَا السَّقِيفَة وَ الْقَوْمَ * فَإنىِّ وَ اللِه لَا أنْسَاهَا « 1 »
« اگر شما دو نفر ؛ درباره سقيفه و آن قوم خود را به فراموشى زدهايد ؛ سوگند به خدا كه من أبداً فراموش نمىكنم . »
تا مىرسد به اينجا كه مىگويد : گذشتند . با عصاى آنحضرت در ميان دريا دوازده راه خشكى پيدا شد ؛ و هر كدام از أسباط يعنى فرزندان هر سبط از أسباط دوازده گانه ؛ كه دوازده پسر حضرت يعقوب بودند ؛ از يك راه بخصوص عبور كردند . و بعد از عبور نيز مىترسند كه مبادا فرعونيان بر آنها هجوم كنند ؛ و بعضى در قوهّ خياليّه خود نمىتوانستند غرقه شدن فرعون را با آن جلال و عظمت و ابَّهَت تصوّر كنند كه خداوند به دريا أمر كرد تا جَسَد او را به ساحل اندازد ؛ و موجب ديدار و عبرت همگان گردد .
همينكه بنى إسرائيل از دريا
يا تَرَى هَلْ دَرَتْ لِمَنْ أخَّرَتْهُ * عَنْ مَقَام الْعُلَى وَ مَا أدْرَاهَا ؟ 1
أخَّرَتْ أشْبَه الْوَرَى بِأخِيِه * هَلْ رَأتْ فِى أخِ النَّبىِّ اشْتِبَاهَا 2 « 2 »
1 - آيا تو چنين مىبينى كه سقيفه كه على را عقب زد ؛ و از مقام على دور داشت ؛ اينطور فهميده بود ؟ چه چيز سقيفه را به اين أمر آگاه كرد ؟ و چه باعث فهميدن او شد ؟
2 - سقيفه شبيهترين أفراد عالم را از آدميان به پيغمبرش بر كنار زد ؛ آيا سقيفه در برادر پيغمبر اشتباهى ديده بود ؟ گذشتند . با عصاى آنحضرت در ميان دريا دوازده راه خشكى پيدا شد ؛ و هر كدام از أسباط يعنى فرزندان هر سبط از أسباط دوازده گانه ؛ كه دوازده پسر حضرت يعقوب بودند ؛ از يك راه بخصوص عبور كردند . و بعد از عبور نيز مىترسند كه مبادا فرعونيان بر آنها هجوم كنند ؛ و بعضى در قوهّ خياليّه خود نمىتوانستند غرقه شدن فرعون را با آن جلال و عظمت و ابَّهَت تصوّر كنند كه خداوند به دريا أمر كرد تا جَسَد او را به ساحل اندازد ؛ و موجب ديدار و عبرت همگان گردد .
همين كه بنى إسرائيل از دريا
هامش
( 1 ) - ديوان ازرى ،
( 2 ) - ديوان ازرى ،