رسيده است و ما حقّاً به سوى خداوند رغبت داريم ؛ چقدر براى آنها بهتر بود . »
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
-
يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ - أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ .
« 1 »
« و برخى از منافقين كسانى هستند كه پيوسته پيغمبر را أذيّت مىكنند ؛ و مىگويند : او گوشِ مَحضْ است ( مرد خوش باورى است كه هر چه بشنود ، گوش مىدهد ؛ و هر چه به او بگويند ، مىشنود و استماع مىنمايد ) بگو : او گوش خوبى است براى شما ! ايمان به خدا مىآورد و تصديقى كه مىكند به نفع مؤمنين است ؛ و رحمت واسعهء حقّ است براى آنان كه ايمان آوردهاند از ميان شما ! و آنان كه رسول خدا را آزار مىكنند ، براى آنان عذاب دردناكى است .
منافقين براى إغفال شما به خداوند سوگند مىخورند تا آنكه شما را از خود راضى و خشنود نمايند ؛ در حالىكه اگر ايمان به خدا داشتند ؛ سزاوار بود كه خدا و رسول او را از خود راضى و خشنود كنند .
آيا ايشان نمىدانند كه : هر كه با خدا و رسول او سرسختى كند ، و مخالفت و دشمنى را در حدّ كمال برساند ؛ جزاى وى آتش جهنّم است كه بايد در آن خلود نمايد ؟ و ايناست بدبختى و نكبت عظيم . »
علّامهء طباطبائى رضوان الله عليه فرمودهاند : در
أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ
ممكن است إضافه ، إضافهء حقيقيّه باشد ؛ يعنى پيامبر شنواست به چيزهائى كه در آن چيزها خير شماست . چون از خداوند ، وَحْى را مىشنود ؛ و در آن خير شماست . و از مؤمنين نصيحت را مىشنود ، و در آن خير شماست . و ممكن است إضافهء موصوف به صفت باشد ؛ يعنى او شنوائى است كه آن شنوائى خير است براى شما ! زيرا كه او نمىشنود مگر چيزى را كه به شما نفع مىرساند ؛ و ضرر نمىرساند !
و فرق بين اين دو وجه ، آناستكه بر وجه اوّل بايد آنچه را كه مىشنود يعنى
هامش
( 1 ) - آيه 61 و 62 ، از سورهء 9 : توبه .