تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩
بود راه مىرفتند ؛ و در راه رفتن سرعت مىنمودند ؛ و ناپسند داشتند كه از خاك و گردِ آن مسجد چيزى به لباس او برسد . راوى مىگويد : من از آن‌حضرت پرسيدم : آيا رسول خدا « صلّى الله عليه و آله و سلّم » در مسجد قُبا خوانده اند ؟ ! فرمود : آرى ! چون از مكّه به مدينه هجرت كردند در منزل سَعْدُ بْنُ خَيثَمَة أنصارىّ وارد شدند . پرسيدم : آيا مسجد رسول خدا سَقْف داشته است ؟ فرمود : نه ؛ و بعضى از أصحاب او گفتند : آيا براى مسجد ما سقف نمىزنى اى رسول خدا ؟ ! فرمود : عَرِيشٌ كَعَرِيشِ مُوسَى . « 1 »

تفسر آيات إِنَّ اللَهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُم وَ أَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّة

بارى خداوند تعالى به دنبال شرح حال اين منافقين كه مسجد ضرار را ساختند ؛ شرح حال مؤمنين را بدين‌گونه بيان مىكند كه :
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ . التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ .
« 2 » « به‌درستىكه خداوند از مؤمنين ، جان‌هايشان و مال‌هايشان را خريده است ، كه در مقابل به آنها بهشت را بدهد ؛ بدين‌گونه كه آنها در راه خدا كارزار كنند ؛ و بكشند و كشته شوند . و اين تعهّدى است كه خدا بر خود نموده و در كتاب آسمانى تورات و انجيل و قرآن آمده است . و بنابراين كيست كه از خداوند بهتر به عهدش و وعده‌اش وفا كند ؟ پس اى مؤمنين بشارت باد شما را در اين معامله و
هامش
( 1 ) - عريش اطاقى است كه با پارچه و يا برگ و أمثال آن درست مىكنند ، مانند آلاجيق‌هائى كه در باغستان‌ها و يا زمين‌هاى زراعتى براى جلوگيرى از آفتاب مىسازند و محلّ عبادت حضرت موسى على نبينا و آله و « عليه السّلام » عريش بوده است . اين روايت را عيّاشى در تفسير خود ج 2 ، ص 111 و ص 112 ، و در « بحارالأنوار » ج 6 ، ص 632 ، و « تفسير برهان » ج 2 ، ص 162 ، و « تفسير صافى » ج 1 ، ص 731 آورده‌اند . ( 2 ) - آيه 111 و 112 ، از سورهء 9 : توبه .