وَ أعْلَمُهُمْ بِالْقَضِيَّة ! وَ أعْظَمُهُمْ مَزِيّة يَوْمَ الْقِيَامَة « 1 »
در اين روايت نيز ؛ نه تنها آنحضرت را از قريش برتر شمرده است ؛ بلكه از جميع خلايق در روز قيامت برتر شمرده است . و لذا در آخر مىفرمايد : أرزش و مزيّت تو ؛ در روز قيامت از همه افزونتر است .
و اين گفتار را رسول خدا ؛ در هنگامى كه با دست خود بر پشت على مىزد مىگفت .
وزارت و خلافت على از روز اوّل يا نبوّت رسول خدا بوده است
و بر أساس همين وَحْدت نفس ؛ و اتّحاد روح رسول الله و روح أمير المؤمنين است كه از روز أوّل كه رسول خدا مأمور به دعوت عشيره و قبيلهء خود شد - قبل از آنكه مأمور به تبليغ عمومى ؛ و اعلان همگانى گردد ؛ و آيه :
فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ . إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئِينَ
« 2 »
نازل گردد -
چون آيه شريفهء :
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
« 3 »
نازل شد ؛ و پيامبر به أمر خدا مأمور شد ، كه بزرگان و مردان از بنى هاشم را دعوت كند ، و به على گفت : ران گوسپندى طبخ كن ! و قدح شيرى آماده كن ! و چهل نفر از بنى عبدالمطلّب را كه تعدادشان در آن روز به اين مقدار مىرسيد ؛ دعوت كن !
على « عليه السلام » همه را دعوت كرد ؛ و همگى از آن غذا خوردند ؛ و سير شدند ؛ و همگى از آن قدح شير نوشيدند ؛ و سيراب شدند ؛ در اينحال پيامبر اكرم اظهار مىدارد كه اى قوم ! من به پيغمبرى به سوى شما و عرب و همه جهان مبعوث شدهام ! و اين بار سنگين است ؛ و اين مأموريّت عظيم . كدام يك از شماست كه مرا در اين أمر رسالت كمك كند ؟ و معاونت نمايد ؟ و برادر من ؛ و وصىّ من ؛ و خليفهء من در ميان امّت من ؛ و ولىّ هر مؤمنى بعد از من بوده باشد ؟ هيچكس جواب نگفت فقط و فقط على برخاست و گفت : أنَا يا رَسُولَ الله
هامش
( 1 ) - « حلية الأولياء » ص 66 .
( 2 ) - آيه 94 و 95 ؛ از سورهء 15 : حجر : « و به آنچه أمر شدهاى ؛ مأموريّت خود را فاش ساز ؛ و إعلان بلند در دِه ! و از مشركان روى بگردان ! ما تو را از شرّ مسخره كنندگان كفايت ميكنيم . »
( 3 ) - آيه 214 ؛ از سورهء 26 : شعراء : « و قوم و خويشان نزديكترين خود را ؛ از خدا و جهنّم و عواقب امورشان بترسان » .