از شما مسلمانان هستيم و حال آنكه آنها از شما نيستند و ليكن ايشان گروهى هستند كه ( از عظمت إسلام و شوكت آن ) مىترسند .
اگر آنان براى خودشان پناهگاهى يا غارهائى و يا گريزگاهى را بيابند ( كه بدانند در آن آسوده زيست مىنمايند و از نفوذ كلمهء مسلمين و قرآن و رسول خدا ايمن زندگى مىكنند ) هر آينه به سوى آن روى آور شده ؛ و با سرعت مىخواهند موانع سر راه را برداشته ؛ و با فشار و تحمّل مقاومت از اين صحنه بگريزند . »
وَ إِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَ جاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَ قالُوا ذَرْنا نَكُنْ مَعَ الْقاعِدِينَ
-
رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ
. « 1 »
« و چون سورهاى فرود آيد كه ايمان به خدا بياوريد ؛ و با رسول او براى جهاد برويد ؛ صاحبان ثروت و مُكنت از منافقين ، از تو إجازهء عدم خروج مىخواهند ؛ و مىگويند : ما را واگذار كه با زنان و نشستگانِ در مدينه بمانيم - ايشان را پسنديده است كه با زنان در مدينه به جاى مانده ، بوده باشند ( و با مردان جنگى به نبرد با دشمن و دفاع از حريم دين و ناموس و شرف بيرون نروند ) و بر روى دلهاى آنها مُهر زده شده است و بنابراين آنها هيچ نمىفهمند و ادراك نمىكنند . »
خواستاران إذن و مُعُذِّرون در غزوهء تبوك
منافقينى كه از رسول خدا إذن قعود خواستند عبارت بودند از عَبْدُ اللهِ بْنُ ابَىَّ بْنُ سَلُول و جَدُّ بْنُ قَيس و أصحاب و همطرازان آنها .
واقدى گويد : جماعتى از منافقين به حضور رسول خدا آمده ؛ و بدون آنكه علّت و عيبى ، و يا فقر و مسكنتى داشته باشند ؛ إذن نشست خواستند و آنحضرت به ايشان إذن داد ؛ و تعداد ايشان هشتاد و أندى بودند . « 2 »
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
-
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
. « 3 »
هامش
( 1 ) - آيه 86 و 87 ، از سورهء 9 : توبه .
( 2 ) - « مغازى » ج 3 ، ص 995 و « سيرهء حلبيه » ج 3 ، ص 165 و « أعيان الشيعة » طبع رابع ، ج 2 ، ص 196 .
( 3 ) - آيه 88 و 89 ، از سورهء 9 : توبه .