مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسالى وَ لا يُنْفِقُونَ إِلَّا وَ هُمْ كارِهُونَ - فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ
. « 1 »
« بگو اى پيغمبر به اين منافقين كه چه إنفاق كنيد از روى ميل و رغبت ؛ و چه از روى عدم ميل و كراهت ؛ ( و صرف در مخارج سپاه و جنگ و تبليغات دروغين خود كنيد ) به هيچوجه از شما قبول نخواهد شد ؛ زيرا كه حال شما اينطور است كه به فسق و كجروى گرويدهايد ( و انفاق خود را از روى رو و ريا مىكنيد ! )
و هيچ رادع و مانعى از قبولى نفقات آنها نيست ؛ مگر آنكه ايشان به خدا و رسول خدا كافر شدهاند ؛ و براى نماز نمىآيند مگر از روى كسالت و بى رغبتى ؛ و نيز إنفاق نمىكنند مگر از روى كراهت و ناپسندى . « 2 »
پس بنابراين اى پيغمبر مبادا فراوانى أموال و كثرت أولادِ آنها ، تو را به عجب افكند ! خداوند مىخواهد با ابتلاء به همين كثرت أموال و أولاد ، آنها را در زندگى دنيوى به عذاب ( و دورى از ساحت قرب خود ) اندازد ؛ و در وقت مردن نيز جان آنها با كفر بيرون رود . »
وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ - لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغاراتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحُونَ .
« 3 »
« منافقين ( براى آنكه نفاق خود را مستور دارند ) به خدا سوگند مىخورند كه ما
هامش
( 1 ) - آيه 53 تا 55 ، از سورهء 9 : توبه .
( 2 ) - در تفسير « نور الثقلين » علّامهء خبير و محدّث جليل شيخ عبد علىّ بن جمعهء عَرُوسى حُوَيزى در ج 2 ، ص 226 از اصول كافى با سند خود از حضرت صادق « عليه السّلام » روايت كرده است كه گفتند : لا يضرّ مع الإيمان عملٌ و لا ينفع مع الكفر عملٌ الا ترى انّه قال : و ما منعهم ان تقبل منهم نفقاتهم إلاّ أنّهم كفروا بالله و برسوله و ماتواو هم كافرون . « با داشتن ايمان هيچ عملى ضرر نمىرساند ؛ و با داشتن كفر هيچ عملى فائده نمىبخشد ؛ مگر نمىبينى كه خدا مىگويد : هيچ مانعى براى پذيرش نفقات و صدقات منافقين نيست مگر آنكه آنها به خدا و رسول او كافر شدند و در حالت كفر مردند . »
( 3 ) - آيه 56 و 57 ، از سورهء 9 : توبه .