مختصر زيانى وارد سازيد ؛ و خداوند بر هر چيز تواناست . »
شما اى مسلمانان به گفتار منافقان گوش فرا مىدهيد ! و گفتار سُسْت كننده و تقاعد از قتال را به جان نخريد ! و با زبانهاى تند و تيز و منطق فريبندهء آنها فريب نخوريد ! و به اينكه مىگويند : اينك ميوه هايتان رسيده و از بين مىرود ؛ و هوا گرم است ؛ و حركت به روم كه مسافتى بس طولانى دارد صحيح نيست ؛ و محمّد از أهميّت نبرد خبر ندارد ؛ و نمىداند كه جنگ با روميان همچون جنگ با قبايل عرب نيست ؛ به اين ياوه سرائىها و پراكنده گوئىها گوش مدهيد و بدانيد كه :
إِلَّا تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي الْغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ .
« 1 »
« اگر شما او را يارى نكنيد ؛ پس حقاً خدا او را يارى كرده است ، در آن زمان كه كسانى كه كافر شده بودند او را ( از مكّه ) خارج كردند ؛ و او يكى از دو تن بود ، در آن زمانىكه آن دو نفر در غار بودند در زمانى كهبه مصاحب خود مىگفت : غمگين مباش زيرا كه حقّاً خداوند با ماست ! پس خداوند سكينه و آرامش خود را برپيغمبر فرو فرستاد ؛ و او را به لشگريانى كه شما آنها را نديدهايد مؤيّد نمود ؛ و كلمه و نداى كافران را پست نمود ( كه نتوانستند او را بگيرند و بكشند ) و كلمه و نداى خداوند ، آن فقط كلمه و نداى بالاست ( كه خدا پيامبر را حفظ كرد و به سلامت به مدينه رسانيد ) و خداوند داراى مقام عزّت و استقلال و داراى مقام إحكام است ( كه چيزى او را مغلوب نمىكند و بر إحكامش فتورى نمىرسد . ) »
انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ .
« 2 »
« كوچ كرده از مدينه خارج شويد ؛ چه شما سبك باشيد و يا سنگين ! و در
هامش
( 1 ) - آيه 40 ، از سورهء 9 : توبه .
( 2 ) - آيه 41 ، از سورهء 9 : توبه .