ابن منيع بغوى ، و أبو بكر بيهقى ، همانطور كه در « كنز العمّال » آمده است از على عليه السّلام آوردهاند كه :
عمّمنى رسول الله صلّى اللّه عليه و آله يوم غدير خمّ بعمامة فسدلها خلفى ( و فى لفظ : فسدل طرفها على منكبى ) ثمّ قال : إنّ الله أمدّنى يوم بدر و حنين بملائكة يعتمّون هذه العمّة . و قال : إنّ العمامة حاجزة بين الكفر و الإيمان . « 1 » « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در روز غدير خمّ مرا به عمامهاى معمّم نمود كه كنارش را بر پشتم آويخت ، ( و در عبارت ديگرى آمده است كه : كنارش را بر دوشم آويخت ) و سپس گفت : خداوند مرا در روز بدر و حنين ، به فرشتگانى كه اينگونه عمامه بر سر بسته بودند تأييد كرد » . و پيامبر گفت : « عمامه ، حدّ فاصل و حاجز بين إيمان و بين كفر است » .
آنگاه أمينى گويد : اين روايت را سيّد أحمد قشاشى در كتاب السّمط المجيد ، از طريق سيوطىّ از أعلام اربعه روايت كرده است .
و در « كنزل العمّال » از مسند عبد الله بن شخير ، از عبد الرّحمن بن عدى بحرانى ، از برادرش عبد الأعلى بن عدى روايت كرده است كه : إنّ رسول الله صلّى اللّه عليه و آله دعا علىّ بن أبى طالب فعمّمه و أرخى عذبة العمامة من خلفه . ( الديلمى ) « رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله على بن أبي طالب را فرا خواند ، و او را معمّم كرد ، و كنار عمامه را از پشت سرش آويخت » .
و از حافظ ديلمى از ابن عباس آمده است كه قال : لمّا عمّم رسول الله صلّى اللّه عليه و آله عليّا بالسّحاب ، قال له : يا علىّ ! العمائم تيجان العرب .
« چون رسول الله صلّى اللّه عليه و آله على را به عمامهء سحاب عمامه بست ، به او گفت : اى على عمامه تاج عرب است » .
و از ابن شاذان ، در « مشيخهء » او از على بن أبي طالب آمده است كه : إنّ النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله عمّمه بيده فذنّب العمامة من ورائه و من بين يديه ثمّ قال له
هامش
( 1 ) - اين حديث را در « كنز العمّال » طبع دوّم حيدرآباد ، ج 19 ص 222 ، از طيالسى و بيهقى ، از على بن ابي طالب عليه السّلام روايت كرده است .