[ روايات وارده در فضيلت عمامه بر سر نهادن ]
و نيز از ديلمى از ركانه آورده است كه :
لا تزال امّتى على الفطرة ما لبسوا العمائم على القلانس . « 1 » « پيوسته امّت من بر فطرت اسلام هستند ، تا وقتىكه بر روى فينههاى خود عمامه ببندند » .
بارى همانطور كه در اين أحاديث كثيره ديديم ، سنّت أكيد است كه مسلمين عمامه بر سر ببندند ، و آن عزّت و شرف است ، و موجب قبولى نماز و پاداش آن بأضعاف مضاعفه ، زيرا اين لباس پيامبر و أمير المؤمنين است . و ليكن بايد دانست كه آن عمامهاى كه در شرع مطهّر وارد است ، مانند عمامههاى فعلى معمولى نيست ، زيرا أوّلا دو سه دور بيشتر نمىپيچد ، و ثانيا بايد دو طرف آن از جلو و عقب رها باشد ، نه آنكه داخل لفّافهها كنند .
و همچنين مستحب است كه انسان مطلقا و بالأخص در حال نماز ، و در حال خطبهء جمعه و عيدين ردا بر دوش بگيرد . و ردا غير از عبائى است كه امروزه معمول است بلكه حلّهاى است به شكل لباس إحرام كه آن را بر دوش مىافكنند . اميد است با توجّه به حقايق إسلام ، گرايشها از عادات و رسوم به همان حقيقت بازگشت كند .
چقدر بيدار و باهوش ، استعمار كفر بر مسلين يورش برد ، و در كودتاى فرهنگى و أدبى با إصرار ، و إبرام و شكنجه ، و زندان ، أوّلا عمامهها را از سرها برداشت . سابقا عمامه لباس خاصّ فقهاء و علماء نبود ، بلكه تمام طبقات مردم عمامه بر سر داشتند ، يا بدون فينه ، و يا روى فينه مىبستند .
استعمار مردم را به كميساريا مىبرد ، و عمامهها را از سر برمىداشت ، و قباها را مىبريد ، و عباها را مىگرفت ، و مىگفت : لازم است متّحد الشكل شويد ! كدام شكل ؟ شكل اروپائىها . شبانگاه بر سر بگذاريد و كت و شلوار بپوشيد . در إدارات دولتى هم تراشيدن ريش ، و آويختن زنّار و كراوات از واجبات بود .
مىگفتند : شرف انسان به لباس نيست ، به علم است ، و علم در هر جا علم
هامش
( 1 ) - همان كتاب ، ص 223 .