النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله : أدبر فأدبر . ثمّ قال له : أقبل فأقبل .
[ عمامه ، تاج ملائكه و تاج عرب است ]
و أقبل على أصحابه فقال النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله : هكذا تكون تيجان الملائكة .
« رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با دست خود عمامه بر سر على بن أبي طالب بست ، و براى آن عمامه ، دو دنباله ، يكى را از پشت ، و ديگرى را از پيش رو قرار داد ، و سپس فرمود : پشت كن ! على پشت كرد . و پس از آن فرمود : رو كن ! على رو كرد .
رسول خدا رو به أصحاب خود نموده و گفت : تاجهاى ملائكه اينگونه است » .
و حافظ أبو نعيم در كتاب معرفة الصّحابة و محبّ الدّين طبرى در الرّياض النّضرة از عبد الأعلى بن عدىّ نهروانى روايت كرده است كه : إنّ رسول الله صلّى اللّه عليه و آله دعا عليّا يوم غدير خمّ فعمّمه و أرخى عذبة العمامة من خلفه .
« رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله على را در روز غدير خمّ فرا خواند ، و عمامه بر سرش بست ، و كنار عمامه را از پشت سرش آويخت » .
و اين روايت را علّامهء زرقانى در « شرح المواهب » آورده است . « 1 » و مولى على متّقى هندى رواياتى را در فضيلت عمامه از رسول خدا ذكر كرده است ، كه بعضى از آنها از اين قرار است : باوردى از ركانه آورده است كه :
العمامة على القلنسوة فصل ما بيننا و بين المشركين ، يعطى يوم القيامة بكلّ كورة يدورها على رأسه نورا .
« عمامه را چون بر روى كلاه قلنسوه ( فينه و مشابه آن ) ببندند ، علامت شناسائى ما از مشركان خواهد بود . بهر دورى كه عمامه را بر سرش بپيچد ، در روز قيامت نورى به او داده مىشود » .
و از « معجم كبير » طبرانى از ابن عبّاس آورده است ، و نيز از طبرانى از اسامه آورده است كه : اعتمّوا تزدادوا حلما ! « عمامه بر سر خودتان بپيچيد ! زيرا حلم و بردبارى شما را زياد مىكند » .
و از بيهقى در « شعب الإيمان » از خالد بن معدان مرسلا آورده است كه :
هامش
( 1 ) - الغدير ، ج 1 ، ص 291 .