على و به محبّت ولايت ، و به پاسخ مثبت دادن به نداى حقّ ، لبّيك گويد ، هر لحظه از تشنگى و گرسنگى را كه مىبرد ، مساوق با روزها و ماهها از ساير أيّام است و لذا هيچ تعجّبى كه ندارد هيچ ، بلكه طبق موازين عقليّه و فطريّه ، اين پاداشهاى عظيم براى عاملان ، در روز عيد غدير كه بدون شكّ ناشى از پذيرش ولايت و ربط با آن حضرت است ، صحيح و ثابت است .
[ ذهبى و ابن كثير ، ثواب روزهء عيد غدير را منكرند ]
اين است مكتب شيعه ، و اين است سعه و گشايش و واقعيّت و أوج محبّت و مودّت و إيثار و حقيقتى كه از آن موج مىزند ، و همچون فوّاره فوران دارد . أمّا بيچاره و مسكين مكتب عامّه است كه خشك و بدون محتوى ، چون برسند به روايتى صحيح كه از رسول خدا رسيده است بر آنكه : روزه در روز غدير معادل با شصت ماه روزه است ، خود را گم مىكنند ، و مىگويند : چطور مىشود روزهء يك روز آن هم مستحب نه واجب ، ثواب شصت ماه روزه را داشته باشد ؟ ! ابن كثير دمشقى روايتى را كه ما سابقا از « تاريخ بغداد » آورديم - و ذكر كرديم كه خطيب تصريح به عدالت و وثوق راوى آن : حبشون خلّال ، و أحمد بن عبد الله بن أحمد نيّرى دارد - در كتاب « البداية و النّهايه » خود آورده است . و چون در آن از رسول خدا مذكور است كه روزهء روز غدير ثواب شصت ماه روزه را دارد ، آن را إنكار مىكند . و عبارت ابن كثير اين طور است :
و امّا حديثى كه ضمره ، از ابن شوذب ، از مطر ورّاق ، از شهر بن حوشب ، از أبو هريره روايت مىكند كه :
قال : لمّا أخذ رسول الله صلّى اللّه عليه و آله بيد علىّ قال : من كنت مولاه فعلىّ مولاه . فأنزل الله عزّ و جلّ : اليوم أكملت لكم دينكم و أتممت عليكم نعمتى . قال أبو هريرة : و هو يوم غدير خمّ . من صام يوم ثمان عشرة من ذى الحجّة كتب له صيام ستّين شهرا .
« أبو هريره گفت : چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دست على را گرفت ، گفت : هر كس كه من مولاى او و سرپرست و رئيس او هستم ، اينك على مولاى اوست . و خداوند اين آيه را فرستاد : در إمروز من ، دين شما را براى شما كامل كردم ، و نعمت خودم را براى شما تمام نمودم . أبو هريره گفت : مراد از آن روز ، روز