هشت تن : علىّ عليه السّلام و عبّاس و فضل بن عبّاس و ربيعة و أبو سفيان : دو پسران حارث بن عبد المطلّب و اسامة بن زيد و عبيده پسر امّ أيمن . و نيز روايت شده است : أيمن پسر امّ ايمن . و خداوند دربارهء مخالفت آنها در حال أمن گفته است :
وَ إِذا رَأَوْا تِجارَةً أَوْ لَهْواً انْفَضُّوا إِلَيْها وَ تَرَكُوكَ قائِماً قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ .
« 1 » « و زمانى كه كار لهوى را ببينند ، و يا تجارتى را بنگرند ، به سوى آن مىشتابند ، و تو را در حال نماز هنگام قيام تنها مىگذارند ! بگو : آنچه در نزد خداست از لهو و تجارت ، بهتر است و خداوند بهترين روزى دهندگانست » .
جمعى از مورّخان ذكر كردهاند كه : پيامبر در روز جمعه مشغول خواندن خطبه بود ، كه به مردم خبر رسيد كه : شترانى زينت شده كه متعلّق به بعض صحابه بود ، آورده است . مردم براى تماشاى آنها شتافتند ، و پيامبر را به حال قيام تنها گذاشتند ، در حالى كه در آن شتران چيزى نبود كه به ايشان منفعتى بخشد . حالا گمان و پندار تو چيست اگر خلافتى براى آنها حاصل شود كه اميد منفعت در آن و رياست در آن را داشته باشند ؟ ! و خداوند راجع به بدى معاشرت آنها با پيغمبر گفته است :
وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ .
« 2 » « و اگر تو سخت رفتار و سنگين دل باشى ، از اطراف تو پاشيده مىشوند ، و متفرّق مىگردند ، بنابراين از گناهانشان بگذر ، و براى آنان مغفرت طلب كن ، و در امور با آنها مشورت كن ! » و اگر در سوء صحبت و بدى برخوردشان با پيغمبر ، معذور بودند ، خداوند نمىفرمود : از گناهانشان بگذر و براى آنها آمرزش بخواه ! و تو مىدانى كه در صحيح مسلم و بخارى وارد است كه : آنها با پيغمبر معارضه كردند ، در وقتى كه
هامش
( 1 ) - آيه 11 ، از سورهء 62 ، جمعه .
( 2 ) - آيه 159 ، از سورهء 3 : آل عمران .