تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
عثمانى بود ، به شيخ نزديك شده ، و سلام كرد و گفت : شيخنا سؤالى دارم ، و آن اين است كه : شكّى نيست كه حضرت حسين بن على را مظلومانه كشته‌اند و اين عمل زشتى بوده است كه از يزيد بن معاويه سر زده است . اما اين دسته در آوردن و هر سال تجديد عزا و نوحه‌خوانى و مرثيه خوانى و گريستن براى چيست ؟ اين سينه‌زنى و زنجير زنى براى چيست ؟ ! شيخ فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در حضور ده هزار نفر از حجّاج در غدير خم ، دست برده ، و دو بازوى على را گرفت ، و به همه نشان داد و فرمود : من كنت مولاه فعلىّ مولاه . شما انكار كرديد ، و گفتيد : قضيه شخصيه در اثر نزاع با زيد بن حارثه و يا بر اثر شكايت بريده بوده است كه خواسته بگويد : هر كس مرا دوست دارد ، دوست على هم بايد باشد . من پسر عموى هر كس هستم ، على هم پسر عموى اوست . ما هر سال اين عزادارى را تجديد مىكنيم و زن و بچه و مرد و كوچك و بزرگ ، بر سر گل زده ، به بازارها و كوچه‌ها مىريزيم و براى تجديد ياد و عظمت حسين گريه مىكنيم تا شما نتوانيد آن را انكار كنيد و بگوئيد : قضيه شخصيه بوده است . حسين براى حكومت بر عليه يزيد أمير المؤمنين سلطان وقت قيام كرد و كشته شد . گويند : از بداهت پاسخ شيخ آن مرد افندى مات و مبهوت شد
فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ
. « 1 » بارى اما اين كه ابن تيميه گفته است : طبقات مصنفين اين قضيه را ذكر نكرده‌اند ، اين هم كذب محض است . مگر نام علماء عظيم و كتب معتبره آنان را در همين بحث نديديم كه با سندهاى خود اين روايت را به آن صحابى عظيم : حذيفه بن اليمان و به سفيان بن عيينه ، نسبت مىدهند كه در جلالت و وثوق وى در علم و تفسير و حديث در نزد سنىها جاى هيچ شبه‌اى نيست
هامش
( 1 ) آيه 258 ، از سورهء 2 : بقره : پس مَبهُوت شد آن كس كه كفر ورزيده است .