تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
نمىگوئيد ؟ ! اينها مسائل فقهيّه است ، و هر كس تابع كليّات و اصول مذهب خود اوست ، چرا نزاع با ما را در اين امور قرار مىدهيد ؟ در مسائل فقهيّه ، هميشه بين فقهاء اختلاف رأى بوده است . در بين مذاهب اربعهء تسنّن اختلاف رأى نيز فراوان است .

[ نزاع شيعه با عامّه ، در اصول شريعت است ]

و ما اصولا بحث در اين امور نداريم . پس از ثبوت مذهب ، هر كس تابع فقيه متخصّص در مذهب اوست . و البته بر اساس اصول مسلّمهء همان مذهب بايد تمشّى نمود . إشكال ما با شما در اصول است ! در أصل ولايت است ! در غاصبيّت خلفاى سه گانه است . در مخالفت آنها با نصّ قرآن است . در إيذآء و آزار رسول الله است . در إنكار حقّ بعد از شناسائى و عرفان است . شيعه مىگويد : ما نمىتوانيم نصّ صريح قرآن را ناديده بگيريم و از أخبار صحيحهء مستفيضه‌اى كه خود أهل سنّت در كتب خود آورده‌اند ، رفع يد كنيم . و اين قرآن و اين سنّت رسول اكرم ، ما را أمر مىكند كه از أبو بكر و عمر و عثمان تبرّى بجوييم . قرآن ايشان را مورد لعنت خداوند ، و عذاب مهين قرار داده است . ما چگونه مخالفت قرآن كنيم ؟ ! شيعه مىگويد : علماى بزرگ شما همانند بخارى و مسلم و غيرهما روايت كرده‌اند كه : چون رسول خدا رحلت كرد ، فاطمه به نزد أبو بكر فرستاد ، و طلب ميراث خود كه از پدرش رسيده بود : از فدك ، و از ما بقى خمس خيبر نمود . أبو بكر امتناع ورزيد كه چيزى به او برگرداند فوجدت فاطمة على أبى بكر و جدا شديدا و هجرته و لم تكلّمه حتّى ماتت و هى واجدة عليه « 1 » ( فاطمه بر أبو بكر
هامش
( 1 ) - « صحيح بخارىّ » ، طبع مطبعهء أميريّه ، بولاق سنهء 1312 هجريّه با اسناد خود از عروة بن زبير از عائشه روايت مىكند كه : إنّ عائشة أخبرته أنّ فاطمة عليه السّلام ابنة رسول الله صلّى اللّه عليه و آله سألت أبا بكر الصّدّيق بعد وفاة رسول الله صلّى اللّه عليه و آله أن يقسم لها ميراثا ممّا ترك رسول الله صلّى اللّه عليه و آله ممّا أفاء الله عليه . فقال لها أبو بكر : أنّ رسول الله صلّى اللّه عليه و آله قال : لا نورّث ما تركناه صدقة . فغضبت فاطمة بنت رسول الله صلّى اللّه عليه و آله فهجرت أبا بكر فلم تزل مهاجرة حتّى توفّيت . ج 4 ، ص 79 ، باب فرض الخمس . و نيز بخارى در همين طبع ج 5 ، ص 139 باب غزوة الخبير آورده است كه چون فاطمه تقاضاى ارث خود نمود : فأبى أبو بكر أن يدفع إلى فاطمة منها شيئا فوجدت فاطمة على أبى بكر