تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١
خودت از طريق خود براى تو روايت كرده‌اند ، آنان كه تو دين خود را از ايشان گرفته‌اى ! و آنان را قدوه و پيشواى علمى و فقهى خود قرار داده‌اى ! و پس از آن ، آن فضائل را قياس كن با آنچه ايشان از فضايل ابو بكر براى تو آورده‌اند ، اگر ديدى فضائل ابو بكر شبيه فضايل على است ، بگو أبو بكر افضل است از على ! نه سوگند به خدا . و ليكن قياس كن فضايل على را با آنچه از فضايل أبو بكر و عمر مجموعا براى تو روايت كرده‌اند ، اگر ديدى مجموع فضايل آن دو نفر ، به أندازهء فضايل على به تنهائى است ، بگو آن دو نفر أفضل هستند از على ! نه سوگند به خدا ! و ليكن قياس كن فضائل على را با مجموع فضايل أبو بكر و عمر و عثمان ، و اگر يافتى كه فضايل آنها جميعا به قدر فضايل علىّ به تنهائى است ، بگو : آن سه تن أفضل از على هستند ! نه سوگند به خدا ! و ليكن قياس كن فضايل على را با مجموع فضايل آن ده نفرى كه رسول خدا براى آنان شهادت به بهشت داده است ، و اگر يافتى كه فضايل همهء آنها شبيه به فضايل على است ، بگو آنان أفضل از على هستند . و پس از آن مأمون گفت : اى إسحق ، در روزى كه خداوند پيغمبرش را مبعوث مىكند ، چه أعمالى أفضل أعمال محسوب مىشود ؟ ! من گفتم : إخلاص در شهادت ! مأمون گفت : آيا سبقت در إسلام أفضل أعمال نيست ؟ ! گفتم : آرى ! مأمون گفت : بخوان اين مطلب را در كتاب خداى تعالى كه مىگويد :
وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ
أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ
« 1 » ( و پيش‌گيرندگان پيشىگيرندگان ، ايشانند مقرّب در دربار پروردگار ) منظور و مراد خدا از سبقت‌گيرندگان در اين آيه ، كسانى هستند كه در إسلام آوردن سبقت گرفته‌اند . آيا تو سراغ دارى كه يك نفر در آوردن إسلام ، از على بن أبي طالب سبقت گرفته باشد ؟ ! إسحق مىگويد : من گفتم : اى أمير مؤمنان ! على در وقتى كه إيمان آورد
هامش
( 1 ) - آيه 10 و 11 ، از سورهء 56 ، واقعة .